เห็นข่าวคราวเกี่ยวกับตัวเก็งที่จะขึ้นมาเป็นผู้บัญชาการทหารบกแทน  พล.อ. สนธิ บุญยรัตกลิน  อดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบกับการแต่งตั้งซีอีโอของบริษัทเอกชนทั่วไป 

เพราะถ้าบริษัทเอกชนใหญ่ๆ สักบริษัทหนึ่งต้องการจะหา ซีอีโอ แทนคนปัจจุบันที่กำลังจะเกษียณ 

          ก็คงจะมีกระบวนการสรรหาเพื่อให้ได้นักบริหารที่มีความรู้สามารถและประสบการณ์พร้อมวิสัยทัศน์ที่โดดเด่นที่สุดมานั่งในตำแหน่งซีอีโอ ไม่ว่าคนๆ นั้นจะเป็นลูกหม้อบริษัทหรือเป็นคนนอก

             คงไม่ใช่มองแค่มองรอบๆ ห้องประชุมและหยิบเอาคนที่อยู่มานานที่สุดหรือคนที่ผู้ใหญ่โปรดปรานที่สุดขึ้นมาแน่          

เพราะอนาคตของบริษัทจะรุ่งหรือจะร่วงย่อมขึ้นอยู่กับฝีมือการบริหารของซีอีโอ  กว่าจะขึ้นมาเป็นผู้บริหารสูงสุดได้  ก็ต้องผ่านขั้นตอนการทดสอบ  ทั้งในเรื่องประสบการณ์ ความรอบรู้ และวิสัยทัศน์

เหล่าทัพทั้งหลายก็เป็นองค์กรที่จำเป็นต้องมีผู้บริหารที่มีความรู้มีความสามารถเช่นเดียวกัน           

แต่คำถามใหญ่คือว่า ที่ผ่านมากองทัพได้คนที่เก่งที่สุด มีวิสัยทัศน์และมีความเสียสละมากที่สุด มาเป็นซีอีโอหรือที่เรียกกันว่าแม่ทัพกันสักกี่คน

            เพราะเป็นที่รู้กันว่า ประเพณีปฏิบัติคือการเอาคนใกล้ชิดหรือคนที่ไว้วางใจที่สุด 

            หรือไม่ก็ "เด็ก"ของผู้ใหญ่ขึ้นมา

ไม่เคยมีกระบวนการสรรหาคนที่มีความพร้อมมากที่สุดและดีที่สุดของกองทัพขึ้นมาดูแลตำแหน่งที่มีความสำคัญที่สุด           

แม้แต่องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อสมท.) ซึ่งมีพนักงานเพียงไม่กี่พันคน  ยังต้องมีขั้นตอนการสรรหาผู้อำนวยการอย่างเป็นเรื่องเป็นราว             

นอกจากต้องมีประสบการณ์การบริหารงานองค์กรขนาดใหญ่มาแล้ว ผู้สมัครยังต้องแข่งกันเสนอแนวความคิดที่จะพัฒนา อสมท.

            ก่อนจะตัดสินใจเลือกใคร คณะกรรมการสรรหายังต้องเรียกผู้สมัครที่เข้ารอบมาสอบสัมภาษณ์และให้แสดงวิสัยทัศน์                                        

          พูดง่ายๆ ก็คือ องค์กรอย่าง อสมท. และบริษัทเอกชนทั่วๆต้องหาคนที่เชื่อมั่นว่าดีที่สุดและเก่งที่สุดในวงการมาเป็นผู้นำ

            ไม่ใช่คัดเลือกจากคนไม่กี่คนที่อยู่ในองค์กร  โดยดูแต่ความอาวุโสหรือความใกล้ชิดผู้หลักผู้ใหญ่เป็นคุณสมบัติหลัก 

            ยิ่งกองทัพมีทหารที่ต้องดูแลเป็นแสนๆ คน  ก็ยิ่งต้องมั่นใจว่าคนที่จะเป็นผู้นำกองทัพ ต้องเป็นนายทหารที่มีคุณสมบัติครบถ้วนทุกด้าน 

            และที่สำคัญที่สุด ต้องบอกได้ด้วยว่าจะทำให้กองทัพดีขึ้นและทันสมัยขึ้นได้อย่าง ไร   ลองคิดเล่นๆ ว่าถ้า พล.อ. สนธิ อยากจะได้แม่ทัพบกคนใหม่ที่เป็นนายทหารอาชีพและมีความสามารถทั้งทางด้านการบริหารและการเป็นผู้นำ  มันก็ไม่น่ายาก

             ท่านน่าลองสร้างปรากฏการณ์ใหม่ด้วยการเอาบรรดาห้าเสือในกองทัพที่อยู่ในข่ายมีสิทธิเป็นแม่ทัพบก มาผ่านการสอบเพื่อสรรหาเหมือนที่บริษัทเอกชนหรืออย่างที่ อสมท.เขาทำกัน  เอาความเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องและความอาวุโสทิ้งไป  เพราะนั่นไม่ใช่เป็นหลักประกันถึงความรู้และความสามารถ 

            ให้สอบทั้งข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์   รับรองได้ว่าท่านจะได้แม่ทัพคนใหม่ที่ดีที่สุดสำหรับกองทัพ 

              และมันก็แฟร์สำหรับนายทหารทุกคน  ไม่มีเรื่องของเส้นสาย    ใครสอบได้คะแนนสูงสุดก็ได้ตำแหน่งไป

            แถมยังช่วยไม่ให้ พล.อ. สนธิ ต้องขัดใจกับนายพลบางคนที่หวังจะได้ตำแหน่งแม่ทัพเหลือเกินแต่ทำไปทำมาอาจจะชวดก็ได้