เห็นหน้าบรรดานักการเมืองที่กำลังกุลีกุจอกันตั้งพรรคการเมืองหรือวิ่งหาพรรคการเมืองสังกัดเพื่อเตรียมเลือกตั้งปลายปีนี้แล้ว ก็อดที่จะรู้สึกหดหู่ใจไม่ได้

                เพราะเกือบทั้งหมดก็เป็นนักการเมืองหน้าเก่าๆ ที่ทำเอาชาวบ้านอย่างเราๆ  อิดหนาระอาใจกันมาแล้วไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

                จะปฏิรูปการเมืองหรือจะปฏิวัติมาแล้วกี่รอบ ก็ไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้น

                สักแต่ตั้งพรรคการเมืองขึ้นเพื่อกรุยทางไปสู่อำนาจการเมือง โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีแนวทางการเมืองหรือนโยบายอย่างไร

                พูดง่ายๆ ก็คือ ขอให้ได้เป็น ส.ส. หรือขอให้ได้อำนาจการเมืองไว้ก่อน ที่เหลือเอาไว้ว่ากันทีหลัง

            ทุกวันนี้ กลุ่มการเมืองและพรรคการเมืองที่กำลังก่อตัว ทำตัวไม่ต่างอะไรไปกว่าการทำการตลาดแบบ “จาตุคาม”

                ต่างคนต่างก็ตีปี๊บในเรื่องของ “มวลสาร” ที่เอามาประกอบเป็นกลุ่มหรือพรรค   หรือไม่ก็อวดอ้างคนที่มาเป็น “เกจิอาจารย์” ที่จะทำพิธีปลุกเสก

            “มวลสาร” ก็คือบรรดาอดีต ส.ส. ทั้งหลายที่วิ่งกันพล่านเพื่อหาที่ลงหรือที่กำลังโก่งค่าตัวเพื่อต่อรอง

                ส่วนบรรดา “เกจิอาจารย์”  ก็คืออดีตนักการเมืองที่ถูกลากออกมารับบทบาทเป็นหัวหน้ากลุ่มหรือห้วหน้าพรรคเพื่อปะยี่ห้อให้ดูมีความน่าเชื่อถือ

                อย่างกลุ่มไทยรักไทยที่ดิ้นจนสามารถขุดเอา สมัคร สุนทรเวช ขึ้นมาเป็น “เกจิอาจารย์”  เพื่อทำพิธีปลุกเสก “มวลสาร” ที่เอามาผสมปนเปจนเป็นพรรคพลังประชาชน  ทำให้มีจุดขายจนได้

            ยังไม่รู้เลยว่าปลุกเสกเสร็จแล้วจะมี “อิทธิฤทธิ์”  อะไร  และ “มวลสาร” ทั้งหลายจะมีคุณค่าต่อชาวบ้านแค่ไหน  หรือสุดท้ายแล้วคนที่ได้ประโยชน์มากที่สุดก็คือเจ้าภาพจัดพิธีปลุกเสกและคนที่เอาไปวางขาย

            ทำไปทำมาชาวบ้านก็คงได้แต่ เคลื่องรางของขลัง “รุ่นนอมินี” มาแขวนคอ

                ส่วนกลุ่มมัชฌิมาและกลุ่มรวมใจไทยก็ยังปวดหัวกับการหา “มวลสาร”   ที่ถูกคู่แข่งประมูลซื้อไปทีละคนสองคน แถม “เกจิอาจารย์”  ที่เป็นตัวเป็นตนก็ยังหาไม่ได้     มีข่าวแว่วๆ ว่าพยายามจะลากเอา  “เกจิจิ๋ว”   ที่หมดสภาพทางการเมืองจนคนในวงการไม่เอาแล้วกลับมาทำพิธีปลุกเสกอีก

            จนถึงวันนี้ยังบอกชาวบ้านไม่ได้เลยว่า  พรรคการเมืองที่จะตั้งขึ้นมานั้นตั้งขึ้นมาทำไม  นอกจากเพื่อให้บรรดาอดีต ส.ส. ทั้งหลายมีพื้นที่หวนกลับมามีอำนาจการเมือง

            ยังไม่มีใครบอกกับชาวบ้านว่านโยบายของพรรคจะเป็นอย่างไร    เลือกเข้าไปเป็นตัวแทนในสภาฯ แล้วชีวิตชาวบ้านจะดีขึ้นอย่างไร

                ทำไปทำมา อาจจะจบลงแบบ “จาตุคาม”  ของปลอมหรือทำเลียนแบบก็ได้

                แต่กว่าจะรู้ก็สายไปเสียแล้ว  เสียเงินก็เสียเปล่า  แถมยังเจ็บใจที่ได้ของ

ปลอมมาอีก