ตีปี๊บกันราวกับว่าเป็นปรากฏการณ์หรือนวัตรกรรมทางการเมืองใหม่ที่ชาวบ้านไม่เคยเห็นมาก่อน

                 ไม่ใช่อะไรที่ไหน ก็ “กลุ่มเพื่อแผ่นดิน” ที่เปิดตัวไปอย่างเอิกเกริกเมื่อไม่กี่วันก่อนนั่นแหละ

                 สร้างภาพเสมือนหนึ่งเป็นการรวมพลังของนักการเมืองไฟแรงพร้อมอุดมการณ์ใสบริสุทธิ์ที่พร้อมจะเข้ามาพลิกโฉมการเมืองไทย     

                 เพราะดูไปดูมา มันก็ไม่พ้นบรรดานักการเมืองหน้าเก่าๆ  (รวมถึงพวกที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็น “น้ำเน่า” หรือ “ไดโนเสาร์” )  ที่เห็นหน้ากันมาทุกสมัยเลือกตั้ง  ถึงจะมีสมาชิกหน้าตาใหม่ๆ ปะปนอยู่บ้าง แต่ก็ยังมองไม่เห็นหนทางที่คนเหล่านี้จะสามารถสร้างความแตกต่างอะไรได้

                 แค่เปิดตัวก็เดาได้ไม่ยากแล้วว่า  “กลุ่มเพื่อแผ่นดิน”  ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นทางเลือกให้กับนักการเมืองที่ต้องดิ้นหาเวทีให้ตัวเองมากกว่าเป็นทางเลือกให้กับชาวบ้าน

                 เพราะนอกจากสโลแกนที่ฟังดูเก๋ไก๋แล้ว (“สร้างชาติ ธำรงศาสน์ เทิดราชบัลลังก์)  และคำสัมภาษณ์ของแกนนำที่อ้างว่ามารวมตัวกันเที่ยวนี้เพื่อชาติบ้านเมือง ยังไม่มีอะไรบ่งบอกได้ว่ากลุ่มการเมืองกลุ่มนี้หรือพรรคการเมืองพรรคนี้จะทำอะไรให้กับสังคมได้บ้าง

                 สุรเกียรติ เสถียรไทย อดีตรองนายกรัฐมนตรีซึ่งทำตัวผู้ประสานงานอ้างว่าเจตนารมณ์ของกลุ่มคือการเสียสละทำงานเพื่อแผ่นดิน  ไม่ได้เป็น “นอมินี”  ให้กับใคร หรือช่วยสืบทอดอำนาจให้กับใคร

                 ส่วนนโยบายหรือจุดยืนของกลุ่มจะเป็นอย่างไร ยังไม่มีคำตอบ

                 คนที่ถูกวางให้เป็นหัวหน้ากลุ่มชั่วคราว สุวิทย์   คุณกิตติ  ก็ยังพูดอ้อมไปอ้อมมาเมื่อถูกซักเรื่องนโยบาย หรือจุดยืนทางการเมือง    พูดเป็นอยู่อย่างเดียวว่าพร้อมจะทำงานเพื่อแผ่นดิน

                 ความจริงก็ไม่ใช่เรื่องแปลก  เพราะทุกครั้งที่มีการเลือกตั้ง ก็มักจะมีกลุ่มการเมืองหรือพรรคการเมืองใหม่เกิดขึ้นเสมอ

                 และก็เป็นเรื่องปกติเหมือนกันที่กลุ่มการเมืองหรือพรรคการเมืองเหล่านี้  ไม่เคยคิดว่าการมีนโยบายหรือจุดยืนทางการเมืองที่ชัดเจนเป็นสิ่งจำเป็น

                 ประเพณีปฏิบัติก็คือ เอาคนมารวมกันให้มากๆ ไว้ก่อน   ส่วนจะมีแนวทางการเมืองอย่างไรนั้นไว้ว่ากันทีหลัง  เพราะการได้เข้าร่วมรัฐบาลและต่อรองตำแหน่งทางการเมืองหลังเลือกตั้งเป็นเป้าหมายที่สำคัญที่สุด

                 ถ้าจะมีนโยบายก็มีไว้เป็นเพียงแค่ไม้ประดับให้กลุ่มหรือพรรคพออ้างได้ว่ารักและห่วงใยประชาชนไม่แพ้พรรคอื่น

                 ทุกวันนี้ไปไหน ก็ได้ยินแต่เสียงบ่นว่าคนไทยน่าสงสาร   เพราะดูๆ ไปแล้วบ้านเมืองเราไปไม่ถึงไหนสักที   ปฏิรูปการเมืองก็ปฏิรูปไปแล้ว   ปฏิวัติก็ปฏิวัติไปแล้ว

                 แต่ก็ยังหนีสภาพการเมืองน้ำเน่าไม่พ้น   

                 เพราะฉะนั้น ก็อย่าได้ไปหวังอะไรมากนักกับการเลือกตั้งปลายธันวาคมนี้   เพราะดูแนวโน้มแล้ว  ก็คงไม่พ้นได้นักการเมืองหน้าเดิมๆ กลับมานั่งบริหารประเทศอีกรอบ

                 แต่ก็อย่าเพิ่งท้อนะครับ

                 เพราะอย่างน้อยที่สุด ชาวบ้านอย่างเราๆ ก็ได้เรียนรู้บทเรียนสำคัญจากเหตุการณ์การเมืองในรอบปีสองปีที่ผ่านมา

                 ถ้าประชาชนที่มีความรู้สึกเดือดร้อนที่บ้านเมืองถูกนักการเมืองเอาเปรียบและทำปู้ยี้ปู้ยำ สามารถลุกขึ้นมาแสดงความเป็นเจ้าของประเทศจนถึงขั้นทำให้ผู้นำการเมืองที่มีอำนาจล้นฟ้าอย่าง ทักษิณ ชินวัตร ไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะอยู่ได้

                 ทำไมเราจะปกป้องบ้านเมืองเราจากนักการเมืองโกงกินในอนาคตอีกไม่ได้ 

                 แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าประชาชนอย่างเราๆ ท่านๆ จะต้องเหนื่อยอีกกี่รอบ