ไปอินเดียมาเที่ยวล่าสุดนี้ถึงได้เห็นชัดว่าการเมืองมีความสำคัญต่อความก้าวหน้าของบ้านเมืองแค่ไหน

            อย่างที่ท่านผู้อ่านทั้งหลายรู้กัน  อินเดียทุกวันนี้กลายเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมไอทีที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกไปแล้ว

                เท่านั้นยังไม่พอ ยังเป็นแหล่งที่เรียกกันเป็นภาษาอังกฤษว่า outsourcing  (หรือแหล่งผลิตเพื่อป้อนสินค้าและบริการให้กับบริษัทแม่ในต่างประเทศ) ที่ใหญ่มหึมาและนำรายได้เข้าประเทศปีละเป็นหมื่นๆ ล้านดอลล่าร์สหรัฐ   บริษัททางด้านไอทีหรือเทคโนโลยีชั้นนำของโลกเกือบทุกแห่งขณะนี้มีโรงงาน ศูนย์บริการหรือศูนย์วิจัยและพัฒนาอยู่ในอินเดียทั้งนั้น

                เพราะอินเดียมีแรงงานที่มีฝีมือ โดยเฉพาะทางด้านวิศวกรรมและอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ที่ค่าตัวถูกกว่าคนในตะวันตกเป็นเท่าตัวและในปริมาณที่ไม่มีใครเทียบ

                ผมพร้อมกับคณะนักพัฒนาซอฟต์แวร์รุ่นหนุ่มสาวจากไทยกว่า 60 คนพร้อมด้วยตัวแทนจาก  สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ บุกไปถึงเมืองบังกะลอร์และเชนไน ทางตอนใต้ของอินเดียซึ่งเป็นสองเมืองที่ถือได้ว่าเป็นแนวหน้าของอุตสาหกรรมไอทีและ outsourcing เมื่อปลายเดือนสิงหาคมที่ผ่าน

                สิ่งที่เห็นและได้ยินทำให้เราอดกลับมามองดูบ้านเราไม่ได้

                ทุกวันนี้อุตสาหกรรมไอทีและซอฟต์แวร์ของอินเดียเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เศรษฐกิจของอินเดียโตขึ้นปีละอย่างน้อยร้อยละ  8-9  จนเป็นเศรษฐกิจที่ร้อนแรงที่สุดในโลกรองจากจีนเท่านั้น

                มีอัตราส่วนถึงร้อยละ 5.4 ของผลิตภัณฑ์มวลรวม (จีดีพี)  และมีการว่าจ้างแรงงานถึง 1.8 ล้านคน  ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นคนหนุ่มสาวที่จบการศึกษาระดับปริญญาทางด้านวิศกรรมและวิทยาศาสตร์ทั้งนั้น

                คนเหล่านี้ถือได้ว่าเป็นชนชั้นใหม่ที่มีบทบาทและอิทธิพลต่ออนาคตของอินเดียเป็นอย่างมาก   และเป็นพลังสำคัญในการขับเคลื่อนสังคมและเศรษฐกิจของอินเดียทุกวันนี้

                ถึงแม้การเมืองอินเดียอาจไม่ได้มีความเป็นน้ำเน่าน้อยกว่าบ้านเราเท่าไรนัก        แต่นักการเมืองอินเดียมีวิสัยทัศน์และมองการณ์ไกลมากกว่านักการเมืองบ้านเราอย่างแน่นอน

                ผู้บริหารบ้านเมืองเขามองเห็นโอกาสที่อินเดียจะเกาะกระแสยุคไอที  และวางเป็นนโยบายชัดเจนที่จะผลักดันให้อินเดียเป็นฐานรองรับการขยายฐานการผลิตและบริการของบริษัททางด้านซอฟต์แวร์และอุตสาหกรรมไอที และแม้แต่การให้บริการจัดการและบริหารธุรกิจต่างๆ ผ่านทางเครือข่ายอินเตอร์เน็ต

                รัฐบาลยอมลงทุนในการสร้างระบบสาธารณูปโภคและโครงข่ายพื้นฐาน  ปรับระบบภาษีเพื่อสร้างแรงจูงใจให้กับนักลงทุนต่างชาติ 

                และที่สำคัญที่สุด ยกเครื่องระบบการศึกษาเพื่อมุ่งผลิตคนอินเดียรุ่นใหม่ที่มีความรู้ความสามารถทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อรองรับการตั้งโรงงานและศูนย์บริการทางด้านนี้โดยเฉพาะ  ยิ่งคนอินเดียได้เปรียบในเรื่องภาษาอังกฤษอยู่แล้ว ก็เลยยิ่งได้เปรียบประเทศคู่แข่งอื่นๆ

                ทุกวันนี้บริษัทใหญ่ของอเมริกาและยุโรปเกือบทั้งหมดต่างก็พึ่งอินเดียเป็นฐานการผลิตและให้บริการทั้งนั้น   ยิ่งถ้าเป็นงานบริการ อินเดียเอาไปกินหมด

                การติดต่อสื่อสารผ่านทางโทรศัพท์หรืออินเตอร์เน็ตในสหรัฐทุกวันนี้ แทบจะต้องผ่านศูนย์บริการในอินเดียทั้งนั้น     ผู้โดยสารเครื่องบินที่กระเป๋าหายระหว่างทาง เวลาจะยกหูโทรศัพท์คุยกับเจ้าหน้าที่สายการบิน  สายก็จะโผล่ที่บังกะลอร์หรือไม่ก็เชนไน

                แม้แต่หนังฮอลลีวู้ดที่เราดูๆ กันอยู่ทุกวันนี้ พวกเสปเชี่ยล เอฟเฟ็กซ์ ก็ทำกันที่เชนไนทั้งนั้น   แม้แต่เวลาหมอมะกันจะตรวจเอ็กซ์เรย์คนไข้เพื่อวินิฉัยโรค ก็โยนผ่านทางอินเตอร์เน็ตมาให้ผู้เชี่ยวชาญที่อินเดียเป็นคนคอยช่วยวิเคราะห์ให้

            พูดง่ายๆ ก็คือ ไม่มีอะไรที่เกี่ยวกับไอทีหรือเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ไม่มีอินเดียเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย  คนอินเดียทำได้ไม่แพ้คนตะวันตก แต่ในราคาที่ถูกกว่ามาก

                แน่นอนครับ คณะนักพัฒนาซอฟต์แวร์จากไทยที่ร่วมขบวนไปดูงานเที่ยวนี้ต่างก็ทึ่งไปตามๆ กัน   และต่างก็พากันภาวนาเงียบๆ ว่าสักวันบ้านเราจะมีนักการเมืองที่มีวิสัยทัศน์และความตั้งใจที่จะให้ความสำคัญกับการพัฒนาอุตสาหกรรมไอทีและซอฟต์แวร์อย่างจริงจังกับเขาบ้าง

                เรื่องนี้สำคัญครับ เพราะมันเกี่ยวกับอนาคตของประเทศไทยโดยตรง  ฉบับหน้าจะกลับมาเล่าให้ฟังกันต่อครับ

                (จากเนชั่นสุดสัปดาห์)