สัปดาห์ที่ผ่านมาได้นั่งลงคุยกับนักการเมืองและนักวิเคราะห์การเมืองหลายคน  เพราะเห็นแนวโน้มการเมืองแล้วมันน่าเป็นห่วง

                ได้ข้อสรุปตรงกันแบบไม่มีการนัดหมาย

                ถ้าอีกสามเดือนที่เหลือรัฐบาล “ขิงแก่” ยังทำงานแบบนั่งมองนาฬิกาว่าเมื่อไรจะถึงเวลากลับบ้านไปเลี้ยงหลานเสียที  

คนในคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.)  ยังฟัดกันเองไม่หยุด

                และบรรดาพรรคการเมืองและกลุ่มการเมืองทั้งหลายยังนัวเนียกับการต่อรองทางการเมือง ยังย้ายเข้าย้ายออก และยังไม่รู้ว่าจะไปทิศทางไหนกัน

            รับรองได้ว่าเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคมนี้ “เขากลับมาแน่”

                อาจจะไม่มาอย่างถล่มทลายเหมือนเลือกตั้งในปี 2548  แต่พรรคนอมินีของทักษิณ ชินวัตร จะมาแรงพอที่จะกวาดที่นั่งในภาคอิสานและเหนือจนเผลอๆ อาจจะเป็นพรรคที่ได้ ส.ส. มากที่สุดในสภาก็ว่าได้

                อย่าคิดว่าเป็นไปไม่ได้

                เพราะหนึ่งปีของ คมช. และรัฐบาลขิงแก่นั้น ไม่ได้ทำอะไรที่มีผลให้ฐานเสียงในอิสานและเหนือของทักษิณทรุดลงไปแม้แต่น้อย   ชาวบ้านก็ยังรักและโหยหาการกลับมาของทักษิณ 

                คมช. และรัฐบาลล้มเหลวโดยสิ้นเชิงในการสื่อสารกับประชาชนในพื้นที่   ข้อกล่าวหาในเรื่องคอร์รัปชั่น ผลประโยชน์ทับซ้อนและการเอาเปรียบบ้านเมืองที่มีต่อทักษิณแทบไม่มีการขยายผลให้ชาวบ้านได้รับรู้แม้แต่น้อย

            แถม “ท่อน้ำเลี้ยง”  ที่ต่อยาวมาจากกรุงลอนดอนของอังกฤษก็ยังทำงานแบบโอเวอร์ไทม์ จนคนในพื้นที่ยังอิ่มหมีพีมันกันถ้วนหน้า

                ทำไปทำมา พรรคพลังประชาชนของทักษิณ ดูพร้อมทางด้านปัจจัยทุกอย่างที่จะลงเลือกตั้งมากกว่าพรรคอื่นๆ โดยไม่จำเป็นต้องมีทักษิณมาปรากฏตัวให้เห็นด้วยซ้ำ

                ก็วิเคราะห์กันต่อไปว่า  ถึงจะกวาดที่นั่งได้อย่างท่วมท้นในการเลือกตั้ง  ทั้งทักษิณและ “หัวหน้าพรรคนอมินี” อย่าง สมัคร สุนทรเวช ก็รู้ดีว่าแรงต้านจากหลายๆ ส่วนคงทำให้พรรคพลังประชาชนเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลได้ยาก

                เพราะฉะนั้น  นักธุรกิจและนักการเมืองที่ชาญฉลาดอย่างทักษิณก็คงต้องยอมกัดฟันซื้อเวลา  ปล่อยให้บรรดาพรรคการเมืองที่เหลือแย่งกันจัดตั้งรัฐบาลกันไปก่อนๆ

                ที่เหลือก็นึกภาพไม่ยาก  รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งเที่ยวนี้ก็คงลงเอยด้วยการเป็นรัฐบาลผสมอย่างน้อยก็สี่ห้าพรรคที่น่าจะมีประชาธิปัตย์เป็นแกนกลาง  และก็จะเป็นรัฐบาลผสมที่เต็มไปด้วยการต่อรอง การชิงไหวชิงพริบเพื่อผลประโยชน์

                ทักษิณกับบรรดาลูกน้องก็ขอนั่งดูในฐานะฝ่ายค้าน  และก็คงไม่ลืมที่จะหาทางผลักดันให้มีการทำให้อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยทั้ง 111 คนกลับเข้าสู่เวทีการเมืองได้โดยไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่ง

            ไม่มีใครเชื่อรัฐบาลผสมที่มากจากการเลือกตั้งเที่ยวนี้จะมีอายุยืน หรือสามารถที่จะแก้ปัญหาหลักๆ ของบ้านเมืองได้

                ถ้าอยู่ได้ครบหนึ่งปีก็ถือว่าเก่งแล้ว    เพราะนอกจากจะต้องฟัดกันเองระหว่างพรรคร่วมรัฐบาลทั้งหลาย  ก็ยังต้องเผชิญกับฝ่ายค้านที่แข็งแกร่งอย่างพลังประชาชนที่มีนักการเมืองฝีปากกล้าอย่างสมัครเป็นผู้นำฝ่ายค้าน (ถ้าสมัครไม่ถูกทักษิณเปลี่ยนตัวเสียก่อน)

            เพราะฉะนั้นถ้าพรรคนอมินีของทักษิณจะกลับมาพร้อมกับชัยชนะอย่างถล่มทลายในการเลือกตั้งอีกรอบ ก็คงไม่ใช่เรื่องที่น่าประหลาดใจอะไร

                จะเป็นอีกปีหรือสองปี ทักษิณรอได้สบาย    และเมื่อถึงวันนี้เมื่อไร  ใครจะไปห้ามทักษิณไม่ให้บินปร๋อกลับมาในฐานะนักการเมืองขวัญใจชาวบ้านอีกครั้ง

                ต่อให้มีข้อหาทั้งหลายรออยู่ในศาลเถอะ   ใครจะกล้าไปทำอะไรฝืนกระแสชาวบ้าน  

                ขนาดคดีซุกหุ้นภาคหนึ่ง ทักษิณยังรอดมาได้แบบแทบไม่มีอะไรบอบช้ำ

                ทำไมจะรอดด้วยข้ออ้าง “บกพร่องโดยสุจริต” อีกรอบไม่ได้

                ทำไปทำมา มันก็จะเป็นพิสูจน์อีกครั้งว่า คำพูดที่ว่า "คนในสังคมเป็นอย่างไรก็ได้รัฐบาลอย่างนั้น" ยังเป็นจริงเสมอ