แรก ๆ ผมก็พลอยตื่นตูมไปกับคำทำนายของบรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านการเมืองทั้งหลาย

                ประหวั่นพรั่นพรึงไปกับเขาด้วยว่า การเมืองไทยหลังเลือกตั้งเดือนธันวาคมนี้คงสับสนวุ่นวาย เต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงตำแหน่งของนักการเมือง

                พูดง่ายๆ ก็คือ  การเมืองน้ำเน่าจะกลับมาแวะเยือนบ้านเราอีกรอบ

                ต้องสารภาพตรงๆ ว่ารู้สึกสิ้นหวังกับอนาคตการเมืองไทยอยู่หลายวัน  เพราะเหมือนท่านผู้อ่านละครับ ผมเผลอตัวตั้งความหวังไว้กับการเมืองไว้สูงทีเดียว

                แต่ก็โชคดีที่รู้สึกเซ็งได้เพียงไม่กี่วันเท่านั้น      เพราะพอได้เห็นข่าวคราวเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของบรรดาพรรคการเมืองเล็กใหญ่ทั้งหลายและเห็นหน้าคุ้นๆ ของนักการเมืองที่กลับมากระโดดโลดเต้นบนเวทีอีกครั้ง ผมก็ชักเริ่มใจชื้นขึ้นมา

                บอกกับตัวเองว่า จริงๆ แล้วมันไม่มีอะไรเลวร้ายเหมือนกับที่นักวิเคราะห์ทั้งหลายได้วาดภาพไว้เลย

                ในทางตรงกันข้าม  ถ้าดูจากปรากฏารณ์ทางการเมืองต่างๆ แล้ว ค่อนข้างชัดเจนว่าการเมืองกำลังกลับเขาสู่ภาวะ “ปกติ” ต่างหาก

                คนหนึ่งที่ช่วยยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นกับการเมืองไทยแม้แต่น้อยก็คือ คุณเสนาะ เทียนทอง หัวหน้าพรรคประชาราช

                “ป๋าเหนาะ” ทำให้เราสบายใจว่านักการเมืองไทยยังเหมือนเดิมทุกอย่างเพราะนิสัยขายตัวที่เคยมีมายังไงก็ยังเป็นอย่างนั้น เพียงแต่ค่าตัวอาจจะแพงขึ้นนิดหน่อย จากที่เคยซื้อขายกันในราคาคนละ 10-20 ล้านบาท    ตอนนี้ขึ้นมาเป็น 40 ล้านบาท ซึ่งก็เป็นเรื่องธรรมดาเพราะช่วงนี้ตลาดมันกำลังคึกคัก บวกกับอัตราเงินเฟ้อและดัชนีผู้บริโภคที่สูงขึ้น ราคาก็เลยต้องปรับตัวตามตามกลไกตลาด

                เพราะฉะนั้นอุ่นใจได้ครับ  เพราะที่เห็นนักการเมืองย้ายจากพรรคนี้ไปพรรคโน้น คุณเสนาะยืนยันแทนได้ว่าไม่ใช่เพราะอุดมการณ์การเมืองแน่นอน  ทำเพื่อเงินล้วนๆ    

                ถ้านักการเมืองไทยย้ายพรรคเพราะอุดมการณ์การเมืองเมื่อไรต่างหากที่น่าเป็นห่วง  เพราะมันจะเป็นสัญญาณว่าการเมืองไทยเริ่มเพี้ยนแล้ว

                ยิ่งเห็นหน้าเห็นตานักการเมืองรุ่นลายครามอย่าง ป๋าเหนาะ  สมัคร สุนทรเวช  สุวิทย์ คุณกิตติ   เฉลิม อยู่บำรุง   บรรหาร ศิลปอาชา และกร ทัพพะรังษี  และคนอื่นๆ อีกมากมาย   ก็ยิ่งโล่งใจว่าการเมืองจะไม่มีอะไรหวือหวาเกินคาด

                เพราะนักการเมืองเหล่านี้แหละที่เป็นหลักประกันว่า การเมืองบ้านเรายังจะเหมือนเดิมทุกประการ

                และยิ่งมั่นใจมากขึ้นว่านักการเมืองไทยไม่บ้าพอที่จะทำอะไรบนพื้นฐานของหลักการแน่นอน  เมื่อเห็นแกนนำของ  3 พรรคการเมืองอย่าง ประชาราช  มัชฌิมาธิปไตยและรวมใจไทยชาติพัฒนา     ทะเลาะกันวันหนึ่งจนถึงขั้นแยกตัวกันไปคนละทิศละทาง และก็พยายามกลับมาจับมือกันอีกในวันรุ่งขึ้น  โดยไม่ต้องแคร์ว่าสังคมจะคิดอย่างไร

                แต่ที่ทำให้นอนตาหลับจริงๆ ก็คือผลการสำรวจของ “เอแบคโพลล์” ที่พบว่าคนไทยเกือบร้อยละ 65 พร้อมจะขายเสียงในการเลือกตั้งเพื่อแลกกับเงินและสิ่งของตอบแทน

                ตรงนี้แหละที่ทำให้ผมกล้าพนันแบบหนึ่งต่อร้อยว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม การเมืองไทยก็ยังจะเป็นการเมืองไทยแบบที่เราเคยเห็นๆ มา

                เห็นมั๊ยละครับว่า  ทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนี้ตอกย้ำให้เห็นแบบหมดข้อสงสัยว่าการเมืองไทยจะไม่ออกนอกลู่นอกทางเป็นอันขาด ไม่ว่าใครจะชนะหรือแพ้การเลือกตั้งเที่ยวนี้

                เพราะฉะนั้นอย่าไปตื่นตระหนกกับคำทำนายของนักวิชาการหรือนักวิเคราะห์ทั้งหลายเลยครับ   

                เพียงแต่ขอให้หัดทำอกทำใจไว้  เพราะมันคงไม่มีอะไรแย่กว่าที่ผ่านมา  หรืออย่างมากที่สุดก็แย่เหมือนเดิม