เพราะทำไปทำมา ก็ไม่มีผู้นำการเมืองคนไหนที่มีความจริงจังและจริงใจกับการจัดการกับปัญหาคอรัปชั่น      

        ทั้งๆ ที่เอสตราดา เป็นสัญลักษณ์ของการปล้นบ้านปล้นเมืองของนักการเมือง  และมีความคาดหวังในหมู่คนฟิลิปปินส์ว่าอดีตผู้นำคนนี้จะถูกลงโทษให้เป็นตัวอย่าง

               เอสตราดาชนะการเลือกตั้งในปี 1988 ด้วยคะแนนเสียงท้วมท้น อาศัยชื่อเสียงในฐานะเป็นอดีตพระเอกหนังบู๊  และนโยบายประชานิยมเอาใจคนยากจนทั้งในชนบทและย่านสลัมในมะนิลา

           แต่พอได้เข้าไปนั่งตำแหน่งประธานาธิบดีในทำเนียบมาลากันยังได้ไม่นานก็เริ่มแผลงฤทธิ์    ทั้งบริหารบ้านเมืองแบบไม่ฟังเสียงใคร   คนรอบข้างจะโกงจะกินก็ทำเป็นหลับหูหลับตา และที่เหมือนเมืองไทยเปี๊ยบก็คือการเอาอกเอาใจชาวบ้านด้วยโครงการลดแลกแจกแถม 

                สื่อมวลชนที่ไม่ยอมเป็นพวกด้วยก็ถูกเล่นงาน (ซึ่งก็เหมือนเมืองไทยอีกนั่นแหละ) เอสตราดาสั่งพรรคพวกในวงการธุรกิจบอยคอตหนังสือพิมพ์เหล่านี้ด้วยการไม่ให้โฆษณา (ฟังดูแล้วคุ้น ๆ)

          ฝ่ายค้านคิดจะตรวจสอบในสภาก็ถูกวิชามารสกัดกั้น  เอสตราดาอาศัยแรงหนุน จากบรรดาสมาชิกวุฒิสภาที่เป็นพวกเดียวกันล้มขบวนการตรวจสอบข้อหาคอรัปชั่น

              เมื่อใช้วิธีการตามกระบวนการสภาปกติไม่ได้  ประชาชนก็ไม่มีทางเลือก ต้องออกไปชุมนุมและเดินขบวน จนบานปลายกลายเป็นการแสดง "พลังประชาชนรอบ 2"  โค่นเอสตราดาลงในที่สุด (พลังประชาชนรอบแรกเกิดขึ้นในปี 1986  ตอนที่คนฟิลิปปินส์ลุกขึ้นมาขับไล่จอมเผด็จการมาร์กอส)             ศาลพิจารณาคดีทุจริตพิเศษของฟิลิปปินส์ตัดสินเมื่อปลายเดือนที่แล้วให้เอสตราดาติดคุกตลอดชีวิตเพราะหลักฐานชัดเจนว่าได้ปล้นบ้านปล้นเมือง (เขาใช้คำว่า"ปล้น" จริงๆนะครับ         ชาวบ้านต่างพากันโล่งอกโล่งใจ เพราะถือว่าคดีประวัติศาสตร์นี้ได้สร้างบรรทัดฐานใหม่ให้กับการเมืองฟิลิปปินส์ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่นักการเมืองระดับอดีตผู้นำประเทศต้องติดคุกเพราะโกง

                 เอสตราดาถูกจับในข้อหาคอรัปชั่น  และการสอบสวนต่อมาก็พบว่าอดีตผู้นำคนนี้โกยเงินจากโครงการต่างๆ เข้ากระเป๋าตัวเองเป็นพันล้านเหรียญสหรัฐ   แต่แน่นอนว่าเจ้าตัวปฏิเสธเสียงลั่น อ้างว่าทั้งหมดเป็นแผนการกลั่นแกล้งทางการเมือง (ฟังดูแล้วมันคับคล้ายคับคลาว่าเหมือนได้ยินใครอ้างแบบเดียวกันมาจากลอนดอน)

            แต่ก็ดีใจกันได้ไม่นาน เพราะอยู่ดีๆ นางโอโรโย่ก็อาศัยอำนาจประธานาธิบดีประกาศอภัยโทษให้กับอดีตคู่กัดทางการเมืองคนนี้โดยไม่ฟังเสียงทัดทานจากชาวบ้าน นักวิชาการ องค์กรเอกชนและสื่อมวลชน

               ความฝันของคนฟิลิปปินส์ที่จะเห็นการปัดกวาดความสกปรกทางการเมืองก็พังครืนในพริบตา  

             ประธานาธิบดีโอโรโย่อ้างว่าที่ต้องอภัยโทษเอสตราดา เพราะต้องการสร้างความสมานฉันท์ทางการเมือง (คำพูดนี่ก็น่าจะคุ้นหูคนไทยเหมือนกัน)

                 แต่ชาวบ้านไม่เชื่อว่าความสมานฉันท์ที่โอโรโย่พูดถึงนั้นเป็นการสมานฉันท์เพื่อบ้านเพื่อเมือง   แต่เป็นความสมานฉันท์เพื่อความอยู่รอดของตัวเองมากกว่า

              โอกาสหน้ากลับมาดูกันครับว่า  มีบทเรียนอะไรบ้างที่เราควรเรียนรู้จากการเมืองฟิลิปปินส์  เผื่อสักวันมีคนคิดจะอภัยโทษให้กับ"เอสตราดา" ของไทย