เป็นธรรมดาที่คนฟิลิปปินส์จะรู้สึกโกรธที่เห็นโจรปล้นเงินไม่กี่พันเปโซถูกจับติดคุกเป็นปีๆ  แต่นักการเมืองที่ปล้นบ้านปล้นเมืองเป็นพันๆ ล้านเปโซกลับลอยนวลหลังจากถูกเอาไปขังพอเป็นพิธีเท่านั้น

                ประชาชนทนไม่ไหวต้องลุกขึ้นมาแสดงพลังขับไล่ ก่อนเอสตราดาถูกจับและถูกศาลตัดสินติดคุกตลอดชีวิตในข้อหาปล้นประเทศเมื่อไม่กี่สัปดาห์มาแล้วนี้เอง

                แต่แทนที่ประธานาธิบดีกลอเรีย โอโรโย่   จะใช้คดีของเอสตราดาเป็นตัวอย่างของการจัดการกับนักการเมืองขี้โกงเหมือนที่คนฟิลิปปินส์คาดหวังไว้    เธอกลับหวังผลประโยชน์ทางการเมืองด้วยการอภัยโทษให้กับเอสตราดา

                สื่อมวลชนฟิลิปปินส์ประณามการอภัยโทษเอสตราดาว่าเป็นการกระทำที่น่าละอายของประธานาธิบดีโอโรโย่  เพราะเท่ากับเป็นการส่งสัญญาณว่าจากนี้ไป นักการเมืองสามารถที่จะโกงบ้านโกงได้โดยไม่ต้องเกรงกลัวการลงโทษทางกฎหมายอีกต่อไป

                เพราะถ้านักการเมืองที่ถูกจับได้ว่าได้โกยเงินจากการโกงกว่า 80 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 2,700 ล้านบาท)  เข้ากระเป๋าตัวเองอย่างเอสตราดา ยังรอดพ้นจากเงื้อมมือกฎหมายได้   ทำไมนักการเมืองคนอื่นๆ จะทำแบบเดียวกันไม่ได้

                ดูการเมืองฟิลิปปินส์แล้วก็อดจะเปรียบเทียบกับบ้านเราไม่ได้   เพราะทั้งสองประเทศมีปัญหาเหมือนกัน   นั่นก็คือ การโกงกินบ้านเมืองโดยนักการเมืองได้กลายเป็นวัฒนธรรมไปแล้ว

            ไม่ว่าจะเป็นฟิลิปปินส์หรือไทย  หานักการเมืองที่ไม่กอบโกยผลประโยชน์เข้ากระเป๋าตัวเองนั้นยากจริงๆ

            เป็นที่รู้กันว่า โอโรโย่เองก็ไม่ได้เป็นผู้นำที่มือสะอาดเท่าไรนัก    ถูกชาวบ้านเดินขบวนขับไล่มาอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่วันที่มีการเปิดเผยเทปลับที่แฉว่าเธอสั่งให้คณะกรรมการการเลือกตั้งปั่นคะแนนให้เธอชนะการเลือกตั้งตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อสองปีที่แล้ว

            เพราะฉะนั้นโอโรโย่จึงต้องหาพวกเพื่อให้ตัวเองรอดพ้นจากรอดพ้นจากวิบากกรรมทางการเมืองที่กำลังเผชิญอยู่ 

                พูดกันให้แซ่ดว่าการอภัยโทษเป็นข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้เอสตราดาซึ่งถือว่าเป็นศัตรูการเมืองหมายเลขหนึ่งของเธอ หยุดการเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลของเธอ   

                 เพราะนอกจากจะมีมวลชนที่ยังจงรักภักดีหนุนหลังอยู่ไม่น้อย  ในฐานะเจ้านายเก่า เอสตราดาย่อมมีข้อมูลมากมายในมือที่สามารถใช้เล่นงานโอโรโย่ได้อย่างสบายๆ   ที่ผ่านมา เอสตราดาก็ทั้งแย้ปทั้งถองโอโรโย่จนเซไปหลายรอบแล้ว

            เพราะฉะนั้นที่โอโรโย่อ้างว่าต้องยอมปล่อยเอสตราดาออกจากคุกก็เพราะต้องการสร้างความสมานฉันท์ทางการเมือง  แท้จริงแล้วก็เป็นความสมานฉันท์เพื่อความอยู่รอดทางการเมืองของตัวเองเสียมากกว่า

                อย่างที่ได้เขียนไว้เมื่อวันก่อน  การเมืองฟิลิปปินส์กับไทยนั้นมีอะไรที่ละม้ายคล้ายคลึงกันมากทีเดียว

            ถ้าวันดีคืนดีนักการเมืองอื้อฉาวอย่างเอสตราดาสามารถเดินลอยนวลออกจากคุกได้ทั้งๆ ที่ถูกศาลตัดสินว่าผิดเต็มประตู

                ทำไมอดีตผู้นำของบ้านเราซึ่งตอนนี้กำลังหลบลี้หนีภัยอยู่ต่างแดน จะหลุดพ้นจากข้อกล่าวหาทั้งหลายและกลับมาเสวยสุขทางการเมืองอีกรอบไม่ได้

            เพราะในที่สุดแล้ว การเมืองไทยก็คงไม่ต่างจากการเมืองฟิลิปปินส์ เพราะผลประโยชน์และความอยู่รอดของตัวเองและพรรคพวกย่อมมาก่อนบ้านเมือง