• yongchan
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-07
  • จำนวนเรื่อง : 91
  • จำนวนผู้ชม : 56001
  • จำนวนผู้โหวต : 531
  • ส่ง msg :
<< สิงหาคม 2007 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  



more
ถ้าคุณเห็นผู้หญิงไทยเดินมากับฝรั่ง คุณจะคิดว่า?
เธอต้องประกอบอาชีพแถวพัทยา ภูเก็ต ไม่ก็ซอยนานา แน่ๆ
0 คน
หูยส์ โชคดีจังเลย อิจฉา.. อยากได้มั่งจัง ฝรั่งเนี่ย เขาไปหากันที่ไหนนะ
0 คน
พวกฝรั่งขี้นก ไม่มีปัญญาหาในบ้านตัว ถึงต้องมาหาเอาข้างนอก เงินไม่ได้ซื้อได้ทุกอย่างนะเฟ้ย
1 คน
ผู้ชายไทยก็มีเยอะแยะ มัวแต่หลงฝรั่งอยู่ได้
1 คน
ไม่คิดอะไร คนเขาจะรักกันชอบกัน ก็เรื่องของเขา
1 คน
อื่นๆ (จะเป็นพระคุณมากถ้าท่านทิ้งเม้นท์ไว้ที่บ้านว่าคิดอย่างไรค่ะ)
1 คน

  โหวต 4 คน
วันศุกร์ ที่ 31 สิงหาคม 2550
ช่วย ย้อย ทัก หมัก และเพ็ญด้วยค่า
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 563 , 16:03:09 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องเล่า about me   เจ้าหนูจำไม  
พิมพ์หน้านี้


ณ นครรัฐทายแลนด์ นักโทษประหารสี่คน อันได้แก่ ย้อย ทัก หมัก และเพ็ญ ถูกโดนฝังไว้ในดิน เหลือแต่คอ พวกเค้าเคลื่อนไหวไม่ได้ หมุนคอก็ไม่ได้ และถูกห้ามไม่ให้พูดคุยกันทุกคนสวมหมวกคนละหนึ่งใบ ทุกคนรู้ว่ามีหมวกสองสี คือสีฟ้าและดำ อย่างละสองใบหากพวกเขาไม่อยากถูกประหาร พวกเขาต้องตอบให้ได้ว่าใครสวมหมวกสีอะไรบ้างในการพูดครั้งแรก นั่นหมายความว่า พวกเขาไม่สามารถสอบถามกันได้ ได้แต่ใช้สายตาของตัวเองอย่างเดียว (หมายเห....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 25 สิงหาคม 2550
ผู้ป่วยรำพึง…
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 774 , 22:20:05 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องเล่า about me   เจ้าหนูจำไม  
พิมพ์หน้านี้


เนื่องด้วยว่าไปนอนป่วยอ้างว้างอยู่สองคืน ตามต่อด้วยพักฟื้นอีกหนึ่งอาทิตย์เต็ม ในที่ๆ internet ยังเป็นแบบ modem ต้อง “เลือก” เอาว่าจะทำให้โทรศัพท์ว่างพอที่โลกภายนอกจะติดต่อเราได้ หรือว่าจะติดต่อกับโลกไซเบอร์ที่สนุกเข้มข้นมีครบทุกรสชาติ แต่จับต้องไม่ได้ Yongchanเลยมีเวลาว่าง ได้คิดอะไรเล่นๆ เรื่อยเปื่อยพอสมควรรำพึงที่หนึ่ง – สัจธรรม1.1 ประโยคที่ติดหัวอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่ตอนที่คุณแม่สามีขับรถพาไปเข้าโรงพ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 สิงหาคม 2550
เกาะติดขอบรั้วโรงพยาบาล... ปลอดภัยทั้งแม่และเด็ก...เอ๊ย..ไม่ใช่!
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 495 , 18:00:29 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องเล่า about me  
พิมพ์หน้านี้


การผ่าตัดผ่านไปด้วยดี เมื่อวันศุกร์ ปลอดภัยทั้งคน และเข่า* มีผิดแผนเล็กน้อยสองประการหนึ่ง ไม่ใช่ฉีดยาชาที่เข่า แต่วางยาสลบเลย (ตกใจมาก.. ไหนว่าผ่าเล็กๆ ไงหมอ >_<) สอง  พักที่โรงพยาบาลสองคืน แทนที่ผ่าเสร็จจะกลับบ้านเลย* หมอบอกว่ากระดูกส่วนหน้าของเข่าอยู่ผิดที่ กระดูกอ่อนระหว่างเข่าฉีกขาดเล็กน้อย เข่าจึงผลิตของเหลวออกมา เพื่อให้เข่าใช้การได้เหมือนเดิม แต่ของเหลวนี้มันรวมตัวกันเป็นซีสต์แล้วก็เริ่ม....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 สิงหาคม 2550
เก็บตก Hochzeit - ขอนไม้, หนังสือพิมพ์ และเวลา 5 ปี
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 453 , 15:14:41 น.   | หมวดหมู่ : Germanotomy  
พิมพ์หน้านี้


เนื่องจากมีเสียงเรียกร้องให้ไปลองสืบดูว่าประเพณีการแต่งงานที่จะต้องเลื่อยขอนไม้นั้น มันมีที่มา และความหมายเป็นอย่างไร Yongchan ก็เลยไปค้นคว้าสุดฤทธิ์แต่คำตอบที่ดีที่สุดที่หาเจอ กลับมาจากพี่สาวชาวบล็อกเกอร์โอเคเนชั่น พี่กระเจี๊ยบ นั่นเอง เลยขอยกคำตอบของพี่กระเจี๊ยบมาไว้ให้ที่นี่นะคะ ความคิดเห็นที่ 38 กระเจี๊ยบ วันที่ : 14/08/2007 เวลา : 22.47 น. http://www.oknation.net/blog/JinjokJiap  ในเรื่องของการเ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 14 สิงหาคม 2550
Hochzeit - งานแต่งงานแบบเยอรมัน
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 771 , 00:59:22 น.   | หมวดหมู่ : Germanotomy  
พิมพ์หน้านี้


เสาร์อาทิตยที่ผ่านมา ดิฉันและคุณหมาป่าเดินทางไปร่วมงานแต่งงานของเพื่อนดิฉันคนหนึ่ง ชื่อมาร์ค ซึ่งรู้จักกันมาสิบปีได้ละ  แม้ว่ามาร์คจะมีภูมิลำเนาอยู่ที่เมืองโบคุ่ม (ใครเป็นแฟนบอลทีมนี้ ยกมือขึ้น!!) ตามาร์คเลือกจะแต่งงานในปราสาทแห่งหนึ่งใกล้ๆ กับเมือง Wittenberg (อดีต)เยอรมนีตะวันออก เราต้องขับรถไปเกือบห้าร้อยกิโล เมื่อยามที่น้ำมันลิตรละเจ็ดสิบกว่าบาท ก็นับว่าเราทุ่มทุนสร้างกันมากทีเดียวดิฉันไม่เคยไปงา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 สิงหาคม 2550
Harry Potter: เย้ๆๆ อ่านเล่มเจ็ดจบแล้ว (อ่านได้ ไม่ใช่สปอยเลอร์ค่ะ)
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 651 , 00:52:21 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องเล่า about me  
พิมพ์หน้านี้


ในที่สุดก็อ่านจบจนได้ กับแฮรี่ พอตเตอร์ เล่ม 7 The Deathly Hallow สถิติของเล่มนี้คือสองวัน โดยจบไปเมื่อเช้าตรู่วันอังคาร เวลาตีสี่ครึ่ง ที่อ่านรวดเดียวจบ เพราะรู้ว่าถ้าอ่านไม่จบ ก็จะไม่เป็นทำการทำงานอย่างอื่น เนื่องด้วยว่าหนังสืออ่านสนุก คุณเจ เค โรวลิ่ง คนเขียน เธอเก่งมาก  อ่านแล้วติด ทำอะไรอย่างอื่นไมได้เลย แต่เล่มนี้ อ่านละเมียดละไมกว่าสองเล่มที่ผ่านมา เพราะรู้ว่านี่คือเล่มสุดท้ายแล้ว ค่อยๆ อ่านๆ ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 8 สิงหาคม 2550
น้องซีสต์ตัวดี (2) - แล้วเราเจอกัน 17 สิงหานี้!
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 458 , 00:30:03 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องเล่า about me  
พิมพ์หน้านี้


ขอบคุณทุกท่านที่ถามถึงเข่าน้อยๆ ของ Yongchan ด้วยความเป็นห่วง จะเรียนว่าตอนนี้คุณหมอฟันธงแล้วค่ะ ว่า ต้องผ่า สถานเดียว หมอบอกว่าซีสต์น้ำนี้พบบ่อยในคนเอเชีย หมอเปรียบเข่าเหมือนกล้วย เข่าฝรั่งเป็นกล้วยเหลือง แข็งแรง เข่าคนเอเชีย เป็นกล้วยสีน้ำตาล นุ่มหน่อย และผลิตซีสต์น้ำนี้ออกมา เป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าปล่อยไว้ จะยิ่งจัดการลำบาก เพราะมันจะเจ็บต่อไปเรื่อยๆ   Yongchan ก็เลยถามหมอต่อว่า เอ่อ.. แล้วมันเกี่ยว....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 4 สิงหาคม 2550
เจนนี่ หมอตำแย ซาอุ และหญิงไทย!?
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 897 , 01:33:03 น.   | หมวดหมู่ : เมืองไทยของเรา   เจ้าหนูจำไม  
พิมพ์หน้านี้


คราวก่อนเพิ่งเล่าไปถึงเรื่องบักจัสติน คนนั่งเรียนหนังสือข้างกันที่ไปรบที่อิรักมา วันนี้มีเรื่องอะเมซิ่งมาเล่าอีกแล้ว แต่เป็นคนที่นั่งอยู่ทางขวามือเธอชื่อ เจนนี่ ค่ะ (เลือกอยู่นานมากว่าจะเอาเจนนิเฟอร์ อนิสตัน หรือเจโลดี แต่ท้ายสุดก็ต้องเป็นเจโล แจ่มดีแท้ ^_^)(ภาพจากอินเทอร์เน็ตค่ะ)เจนนี่เป็นคนฟิลิปปินส์ รู้จักกันมาตั้งแต่เรียนคอร์สที่แล้ว เจนนี่อายุประมาณสามสิบ อารมณ์ดีสม่ำเสมอ ชอบพูดเยอรมันคำ อังกฤษค....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 สิงหาคม 2550
Tag: เรื่องของแม่
Posted by yongchan , ผู้อ่าน : 571 , 15:07:06 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องเล่า about me  
พิมพ์หน้านี้


ได้การบ้านจากพี่คนโทใส่น้ำ ดองไว้จนจะถึงวันแม่อยู่แล้ว... ถ้าไม่รีบตอบ เกรงว่าจะเลยวันแม่ไป หมดเทศกาลกันพอดี อิอิไม่อยากบอกเล้ยว่าเรื่องนี้เขียนยากมากที่สุดเลย คือจะแซวก็เกรงใจ เดี๋ยวจะหาว่าเป็นเด็กไม่ดี  จะเขียนให้ซึ้ง คนเขียนก็ทำไม่เป็น กลัวคนอ่านจะเลี่ยนด้วย จะเขียนความจริง ก็กลัวว่าคนจะหาว่าเอานิยายมาเล่า ที่สำคัญคือรู้ว่าแม่ต้องมาอ่านแน่นอน... หุหุ ทำเป็นเล่นไป คุณแม่ Yongchan ก็มีบล็อกอยู่ในโอเ....

อ่านต่อ


/1