ขอบคุณทุกท่านที่ถามถึงเข่าน้อยๆ ของ Yongchan ด้วยความเป็นห่วง จะเรียนว่าตอนนี้คุณหมอฟันธงแล้วค่ะ ว่า ต้องผ่า สถานเดียว

หมอบอกว่าซีสต์น้ำนี้พบบ่อยในคนเอเชีย หมอเปรียบเข่าเหมือนกล้วย เข่าฝรั่งเป็นกล้วยเหลือง แข็งแรง เข่าคนเอเชีย เป็นกล้วยสีน้ำตาล นุ่มหน่อย และผลิตซีสต์น้ำนี้ออกมา เป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าปล่อยไว้ จะยิ่งจัดการลำบาก เพราะมันจะเจ็บต่อไปเรื่อยๆ

Yongchan ก็เลยถามหมอต่อว่า เอ่อ.. แล้วมันเกี่ยวกับน้ำหนักตัวไหมคะ? เพราะหนูเนี่ยเกินมาตรฐาน

หมอทำหน้างงๆ แล้วตอบว่า ไม่เกี่ยว อย่างคุณเนี่ยก็รูปร่างปรกติ ไม่ได้อ้วนซักหน่อย

โอ๊ย... แทบอยากกระโดดจูบคุณหมอ น่ารักที่สุดเล้ย (ฮ่าฮ่า เห็นไหมต้น มันไม่ได้เกี่ยวกับน้ำหนักซักหน่อย)

แล้วหมอก็บอกว่า สรุปว่า ผ่าเลยนะ เธอจะว่างมาผ่าได้เมื่อไหร่

อ่า... ตอนแรกไม่เคยนึกกลัวเล้ย แต่พอจะผ่าจริงๆ ก็มีใจหวิวๆ เหมือนกันค่ะ แต่ก็ตอบหมอไปว่า เมื่อไหร่เมื่อนั้นค่ะหมอ หมอพร้อม หนูก็พร้อม (ใจดีสู้เสือสุดฤทธิ์)

หมอบอกว่า งั้นศุกร์ที่ 17 สิงหาคมนี้เป็นไง ให้มารพ.ก่อนหนึ่งวัน เพื่อตรวจเช็คร่างกาย พอศุกร์ผ่าปุ๊บ ก็กลับบ้านได้เลย ส่วนจะบำบัดต่อไปอย่างไรนั้น ค่อยมาว่ากันหลังจากผ่าเสร็จ

.

.

.

.

.

แพงไหม? ไม่แพง ไม่ต้องจ่ายตังค์ เพราะประกันครอบคลุมหมด (โอ้ ก้อด)

ถ้ามันไม่หายขาดล่ะ? ก็คงเซ็ง และอาจจะต้องกลับไปผ่าใหม่ (รึเปล่า?)

กลัวไหม? ถ้าบอกว่าไม่กลัวเลยคงโกหก แต่ก็คิดว่า ไม่เป็นไร มันอยู่ที่เข่า ไกลหัวใจเยอะ

จริงๆ มีความรู้สึกว่า มันไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่ว่า Yongchan ก็ไม่เคยนอนโรงพยาบาลมาก่อนเลยในชีวิต (เป็นคนแข็งแรงมาก ฮ่าฮ่า) ไม่เคยผ่าอะไร พอจะมามีครั้งแรกกับเค้า ก็ดันมาต่างบ้านต่างเมือง แฟนก็คงไม่สามารถมาอยู่กับเราตอนผ่าได้ เพราะว่าต้องทำงาน มีแต่แม่สามีเท่านั้น ซึ่งท่านก็น่ารักมาก เป็นห่วงเป็นใยเราตลอด

แต่คุณนึกออกไหมคะ? บางทีมันแบบ อือ.. ถ้าแม่เรา พี่น้องเรา เพื่อนเรามาก็คงดี คงจะรู้สึกดี อบอุ่น

แต่อย่างว่าแหละ ไม่เป็นไรหรอก ไกลหัวใจตั้งเยอะ...

อ๊ะๆๆ ไม่เศร้าๆๆ คุณๆ มาช่วย Yongchan เค้านท์ดาวน์ดีกว่าค่ะ อีกสิบวัน เท่านั้นเอง... ^_^