| << | สิงหาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
พิมพ์หน้านี้
|
เนื่องจากมีเสียงเรียกร้องให้ไปลองสืบดูว่าประเพณีการแต่งงานที่จะต้องเลื่อยขอนไม้นั้น มันมีที่มา และความหมายเป็นอย่างไร Yongchan ก็เลยไปค้นคว้าสุดฤทธิ์
แต่คำตอบที่ดีที่สุดที่หาเจอ กลับมาจากพี่สาวชาวบล็อกเกอร์โอเคเนชั่น พี่กระเจี๊ยบ นั่นเอง เลยขอยกคำตอบของพี่กระเจี๊ยบมาไว้ให้ที่นี่นะคะ
นี่เป็นหน้าปกของ "หนังสือพิมพ์" ที่แจกในงานแต่ง เข้าใจว่าเป็นธรรมเนียมเหมือนกัน ในนี้จะมีประวัติของทั้งสองคน ภาพถ่ายตอนเด็กๆ ฯลฯ ประมาณพรีเซนเทชั่นบ้านเรานั่นเอง ในนั้นมีหน้าหนึ่งที่ คนจัดทำไปถามสองคนว่า คิดยังไงถึงมาจัดงานแต่ง ทั้งๆ ที่อยู่ด้วยกันมา 5 ปีแล้ว โดยถามแยกกัน ต่างคนต่างตอบ ไม่ได้ลอกกันมา
คำตอบเป็นดังนี้ (ขอแปลตามสไตล์Yongchan นะ อาจจะไม่ตรงเด๊ะๆ) จาก Antke - คือว่า อายุของฉันมันก็ล่วงมาถึงจุดที่ว่า ฉันต้องการ support ฉันว่ามาร์คก็คงคิดอย่างนี้เหมือนกัน - จริงๆ แล้ว (ถ้าเปรียบว่าเป็นสินค้า) ชั้นก็เปิดกว้างสำหรับตลาดทั้งยุโรปเลยนะ เพียงแต่ว่ามาร์คให้ข้อเสนอที่ดีที่สุด (เข้าใจเปรียบเทียบจริงๆ แม่คู๊น) - ในที่สุด ฉันก็สามารถขับรถของมาร์คได้โดยที่ไม่ต้องขออนุญาต - เพราะมาร์คทำอาหารเก่ง - เพราะฉันอยากได้เงินบำนาญของเค้า (หมายถึงว่าถ้ามาร์คตายก่อน Antke จะได้เงินบำนาญของมาร์ค ว่ะฮ่ะฮ่ะ) จาก มาร์ค - พวกคุณก็รู้ว่าผมเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไรง่ายๆ ดังนั้น Antke ต้องใช้เวลาถึงห้าปีในการทำให้ผมตอบตกลงว่าโอเค เราจะจัดงานแต่ง - เราต้องการเครื่องใช้ในบ้านบางอย่างเพิ่ม (หมายถึงของขวัญที่แขกมักซื้อให้จะเป็นของใช้ในบ้าน) - จริงๆ ผมก็ถามคนมาเยอะแล้ว เธอดูเหมือนจะเป็นคนเดียวที่ต้องการผมจริงๆ - ผมใช้เวลาห้าปีที่จะตระหนักว่า ไม่มีใครดีเท่า Antke อีกแล้ว จาก ทั้งสองคน "บางทีมันอาจจะเป็นเพราะว่า เรายังรักกันอยู่แม้ว่าเวลาจะผ่านมาหลายปีแล้ว และเราก็ไม่สามารถที่จะวาดภาพได้ว่า จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร โอย... อ่านเจอบรรทัดสุดท้าย ดิฉันจะละลายแทน... อดปลื้มแทนไม่ได้เลยนะเนี่ย... รักกันดีจังเลย (อ้อ.. ขำมุขของ Antke มากๆ ด้วย เด็ดดวงได้ใจดิฉันจริงๆ) ******************************************** ก่อนจากกันวันนี้ เอารูปเด็กน้อยคนนึง ที่ได้เจอในงานแต่งงานของมาร์คมาฝาก เด็กอะไรไม่รู้น่ารักโคตรๆ พ่อเป็นเยอรมัน แม่เป็นมาเซโดเนีย สาธุว่า.. ถ้าดิฉันมีลูกมั่ง ก็ขอให้ได้น่ารักๆ อย่างนี้
******************************************** เมื่อคุณอ่านมาถึงบรรทัดนี้ ดิฉันก็คงออกเดินทางไปโรงพยาบาลแล้ว คงไม่ได้มาตอบเม้นท์ เยี่ยมเยียนมากนัก ยังไงก็ฝากดูแลบ้านด้วยละกันนะคะ... แล้วจะถ่ายรูปโรงพยาบาล กับหมอหล่อๆ และพยาบาลสวยๆ มาฝาก (กลัวเค้าจะว่าเหมือนกัน ว่าอีนี่บ้ารึเปล่า จะมาผ่าตัดหรือมาท่องเที่ยวกันแน่ ^_^) สวัสดีค่ะ |