ข้างบ้านฉันเอง เดินไปประมาณ 10 นาที เขามีงานวัด แหม.. จริงๆ เรียกงานวัดก็ไม่ถูก ก็เค้าไม่มีวัดกันนี่นา.... แล้วจะเรียกว่าอะไรล่ะเนี่ย?

เห็นแล้วก็นึกถึงสมัยเด็กๆ ตอนปีใหม่ ที่กงพาไปเที่ยวงานวัด หน้าตลาดประชานิเวศน์ 1 จำได้ว่าสนุกมากๆๆๆ แต่ทำไมเดี๋ยวนี้ไม่จัดแล้วก็ไม่รู้ (เค้าอยากไปเล่นยิงธนูอีกอ่ะ ตอนนั้นยิงไม่เป็น แต่ตอนนี้เก่งแล้ว :D)  มีใครเคยไปงานนั้นบ้างไหมคะ?

 ผู้คนล้นหลาม

นี่เลย เบสิค ปากระป๋อง สมัยเด็กๆ อยากเล่นมากเลยนะ
(แต่ทำไมไม่ได้เล่นก็ไม่รู้)

ยิงปืน... อันนี้เคยเล่น แต่ไม่เคยได้รางวัล ฮ่า

แต่รู้สึกงานวัดเมืองนี้ จะผสมสวนสนุกไปด้วย
ตอนเป็นเด็กประถมตอนปลาย เล่นบ่อยมากๆ รถไฟฟ้านี้

บ้านผีสิง เคยเข้าครั้งเดียว ตอนที่ด้านบนของมาบุญครองยังมีสวนสนุกอยู่
(มีใครเคยไปมั่งคะ... นานแล้วเหมือนกัน แหะๆๆ)
ไม่ชอบเลย เสียตังค์เพื่อความไม่สนุก ไม่รู้เล่นกันไปทำไม (ฮา)

เมื่อเป็นงานวัดเยอรมนี เทคโนโลยีจึงต้องไม่เป็นที่สองรองใคร
เครื่องเล่นก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

ไวกิ้ง โอ้ ก้อด เห็นแล้ว ก็นึกถึงความหลังที่แดนเนรมิต
ตอนมันมาใหม่ๆ อายุแค่ห้าหกขวบ แต่อยากเล่นมาก (เห็นในโฆษณา)
คุณแม่ก็ใจดี อุตส่าห์พาไป พอไปเห็นมันแกว่งแล้ว แม่ลูกสองคนก็มองหน้ากันแล้วบอกว่า
"ไม่เล่นดีกว่า น่ากลัว" 
แต่ตอนโตแล้วไม่กลัวนะคะ นั่งแถวปริญญาเอกทุกครั้งแหละ :D

เฮอร์ริเคน แบบสามส่วน แล้วก็หมุนได้ 360 องศา ทุกทิศทาง อิสระไม่มีขีดจำกัด (555)
อยากเล่นมากๆๆๆๆๆ แต่คุณแฟนไม่ยอมเล่นด้วย เลยอด >.<

ขาดไม่ได้เลย ชิงช้าสวรรค์
(พอมานั่งดูภาพนี้ดีๆ รู้สึกถึงความวุ่นวาย รกรุงรัง เต็มไปด้วยทุกอย่าง)  

แม้แต่เทพีเสรีภาพก็ยังมาร่วมงาน งานใหญ่แค่ไหน คิดดู๊... 55

อ่ะ เหนื่อยละ พักกินขนมหน่อย

ร้านนี้เค้าขายถั่วอัลมอนด์เคลือบรสต่างๆ
ขนาดร้านเล็กๆ อย่างนี้ ยังมีโปรโมชั่นบัตรสะสมแต้มเลยค่ะคุณ
แบบว่าซื้อครบทุกห้าออยโร ได้แสตมป์หนึ่งดวง
ครบสิบดวง รับอัลมอนด์ฟรีหนึ่งห่อ

มีแรงแล้วก็เที่ยวต่อ
เอ๊ะ อันนี้เห็นแล้วนึกถึงสวนสยามจัง... สไลเดอร์บก ฮ่าฮ่า

แต่ที่ฉันว่าทุกคนไม่ยอมพลาด คืออันนี้ค่ะ ฉันให้ชื่อว่า ร้านสอยดาว

อุ๊ย.. ตัวอะไรเนี่ย คุ้นๆๆ

โอ.. เจ้าลีโอ โลโก้ฟุตบอลโลกเมื่อปีที่แล้วนี่เอง...
ปลดระวางจากงานบอลแล้ว เลยต้องมาโชว์ตัวที่งานวัดแทน ฮ่าฮ่า
เห็นแล้วน่าสงสารจัง คนแขวนก็ห้อยมันซะ (ไม่ใส่กางเกงด้วย อ๊าย...)

ที่ร้านสอยดาวนี้ เค้าไม่ได้ให้คุณสอยฉลาก แต่คุณจะซื้อฉลาก แล้วมาแกะดูแต้มอยู่
รวบรวมแต้มให้ครบ ก็จะแลกของรางวัลที่คุณอยากได้ เห็นเล่นกันจัง... ทั้งเด็กเล็ก

เด็กโต

หรือแม้แต่ผู้ใหญ่... (เฮีย อย่าลืมดูลูกนะเฮีย มัวแต่นับอยู่นั่นแหละ...ฮา)

เวลาที่แลกของ ก็จะต้องมาบอกพิธีกร
ถ้าการแลกผ่านไปด้วยดี พิธีกรก็จะประกาศว่า "แจกแล้วจ้า"  แล้วก็เคาะระฆัง เก๊งๆๆๆๆ
นัยว่าสร้างความตื่นเต้น คนก็รีบซื้อฉลากมากขึ้น เดี๋ยวของที่ตัวอยากได้ จะไปเสียก่อน หุหุ

คนได้ก็แฮปปี้ (หน้าตาดีทั้งคู่แฮะ คู่นี้)

เมื่อเลิกเล่นกัน หรือของรางวัลออกไปหมดแล้ว สภาพด้านหน้าของร้านก็จะเป็นเช่นนี้
(เจ๊คนนี้ทำหน้าเซ็ง และเบื่อโคตรได้ถึงใจจริงๆ)

ก่อนจากขอฝากรูปนี้ไว้ เฮียเค้าเป็นใครไม่รู้ ถ่ายติดมา แต่ดูองค์ประกอบภาพโดยรวมแล้ว เท่ เนอะ

*********************************

ที่เอามาให้ดูทั้งหมดนี้ อย่าถามว่าอันไหนสนุกสุด เพราะไม่ได้เล่นซักอย่าง (ฮ่า) ได้แต่ซื้อขนมทาน แต่ถ้าใครจะมาแฟรงก์เฟิร์ต โปรดบอก งานวัดนี้มีปีละสองครั้ง ถ้ามาเจ๊อะกันพอดี เดี๋ยว Yongchan พาไปเที่ยวเอง... (เตรียมเงินมาเยอะๆ ด้วยนะ)

แล้วก็มีข่าวดีมาบอกด้วย..

ไม่ใช่ว่ามีน้องนะ (เจ๊มดฯ อย่าเข้าใจผิดอีกนะเจ๊)
แต่ว่า Yongchan จะกลับเมืองไทยอาทิตย์หน้าแล้วค่า

ในที่สุด ก็ได้กลับบ้านเสียที คิดถึงจริงๆ เล้ย...

แล้วเจอกันที่เมืองไทยนะคะ จุ๊บ จุ๊บ

ป.ล. ใครอยากฝากซื้อของ สั่งมาได้เลยค่ะ ค่าขนส่งไม่คิด แต่ค่าของอย่าขาดเป็นใช้ได้ ฮ่าฮ่าฮ่า