เพื่อมิให้เป็นการน้อยหน้าหรือตกกระแส Yongchan จึงขอนำภาพจากงานเปิดตัวหนังสือ "นักข่าวพันธุ์ใหม่" เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา มาอวดโฉมบ้าง (ขณะที่เขียนนี้ หน้าคุณจีเพ็น (และยายจันทร์) ก็ได้ลอยมาหลอนอยู่เรื่อยๆ ฮ่าฮ่า)

แต่ขอออกตัวว่ารูปที่นำมาแสดงนี้ ไม่ค่อยมีความเป็น citizen reporter เท่าไร เพราะถ่ายเอาแต่แบบว่าตามใจฉันสุดๆๆ  :D

โปรดสังเกต ชายเสื้อลายสก็อตซ้ายสุด นั่งเรียบร้อยสุดๆ จะเป็นใครไม่ได้นอกจากพี่บลูฮิลล์นั่นเอง
คนเสื้อแดงที่สองจากซ้ายมือ เห็นแต่เรือนผมดกดำนั้นคือ ลุงกิ๊ เจ้าของภาพวาดสีน้ำอันลือลั่น 
เรียกกันลุงกิ๊ๆ แต่ขอบอกว่าเห็นตัวจริงแล้วแทบกรี๊ด ลุงยังเด็กมั่กๆ (อายุลุงถึงสามสิบรึเปล่าคะ?)

ภาพนี้ถ่ายกับนักต่อสู้ผู้กล้าจากจังหวัดระยอง คุณกนิษฐ์
ตัวจริงตัวเล็กจังค่ะ (เพื่อความสมจริง โปรดสังเกตขนาดใบหน้าของทั้งสองคน ฮา)
แต่อ่านเรื่องคุณนิสแล้ว ไม่ได้เล็กเหมือนตัวเลย ชื่นชมกับการต่อสู้จริงๆ ค่ะ
(คุณ thejui กรุณามาชมภาพนี้ด่วน :D)

คุณ rainny น้องสาวที่น่ารัก ขอบอกประทับใจในเธอคนนี้ เพราะเม้นท์ได้เหมือน yongchan เป็นที่สุด ขนาดว่าบางทีไปเห็นเม้นท์เธอที่บ้านคนอื่น ก็นึกว่าตัวเองเขียน เพราะว่าเหมือนมากๆ ไม่ใช่แค่ความคิด แต่เป็นการเขียนและเรียบเรียงคำด้วย (ไม่รู้เธอจะดีใจหรือเสียใจนะเนี่ย ฮ่าฮ่าฮ่า)
แต่ที่ไม่เหมือนแน่ๆ คือความขยันเม้นท์ของเธอ จำได้ว่าตอบสายสร้อยไป 101 ข้อเท่ากัน โอ้..ก้อด

ชาวบล็อกผู้น่ารักอีกสองท่าน คุณ yamalee (ลองไปเปิดดูโลโก้บ้านเธอสิคะ เหมือนตัวจริงไหมล่ะ) และ คุณ apooh (คนขยัน เวลาไปบ้านใคร เธอจะไม่อ่านเอ็นทรี่เดียว แต่จะตามอ่านเกือบหมด
ประทับใจมาก ขอบอก... จุ๊บๆๆ)

คุณ fat_kj ที่แสนดี (คอยเก็บหนังสือพิมพ์ให้เราตลอดเลย ขอบใจมากนะเพื่อน)
คนอาไร้ เดี๋ยวก็เขียนบล็อกเรื่องบอล เดี๋ยวก็เขียนเรื่องซีรี่ย์เกาหลี
เจ้าของลายเซ็น I'm fat, but that's ok. ได้ใจจริงๆ :D

ถ้าถามว่า มางานนี้อยากเจอใครมากที่สุด ก็ขอตอบว่าคือเธอคนนี้ค่ะ คุณแม่หมี
(สุดหล่อที่ยืนตรงกลางคือ น้องหมีน้อยค่ะ)
ประทับใจมากๆ กับมุมมองและทัศนคติของคุณแม่ที่มีลูกเป็นออทิสติก แต่มองโลกในแง่ดีสุดๆ
แม่หมีเคยเขียนไว้ว่า "ขนาดลูกยังไม่เครียด แล้วเราจะไปเครียดทำไม" อย่างฮาค่ะ
ใครไม่เคยไปอ่าน แนะนำจริงๆ เลยนะคะ... ฮาทุกตอน..
และสำหรับคนที่กำลังจะมีน้อง หรือมีลูกหลานแล้ว อ่านไว้ไม่เสียหลายค่ะ เป็นประโยชน์มากๆ
yongchan ไปบ้านเธอตั้งแต่เรื่องแรกๆ และตามอ่านมาจนถึงทุกวันนี้ เดี๋ยวนี้ขาดไม่ได้เลยค่ะ
(ไม่ได้ค่าโฆษณานะคะ เป็นความประทับใจส่วนตัวจริงๆ)

ภาพนี้ แม่หมีกำลังยิ้มค่ะ เป็นคนสวยมากจริงๆ
(ขอโทษที่เบลอค่ะ คุณแม่หมี ไปโทษคนผมทองนะคะ yongchan ไม่เกี่ยว :D)

สองสาว miss norah และ queen of nostalgia
นั่งแอบอยู่ด้านหลัง แถวสุดท้าย อย่าคิดว่าชั้นไม่เห็นพวกหล่อนนะยะ... :D
(ดูไปดูมา ทำไมสองคนนี้ยิ้มเหมือนกันจัง เอ๊ะ.. หรือจะเป็นเนื้อคู่กัน!? (ฮา))

***********************************

เรียกได้ว่า งานนี้ไปยิงปืนนัดเดียว ได้นกยี่สิบกว่าตัวค่ะ ฮ่าฮ่า

ยังมีอีกหลายคนมาก ที่ได้เจอ ทักกันแต่ไม่ได้ถ่ายรูป ไม่ว่าจะเป็นคุณอะหนึ่ง พี่มะอึก คุณศุภศรต คุณ supawan คุณนู๋เพลง (ตัวจริงสวยค่ะ ยืนยัน 555) คุณปิรันย่า (ตัวจริงสวยมากเช่นกัน) คุณ musiclover (โถ..คุณน้อง ยังอุตส่าห์จำเรื่องเข่าของพี่ได้) ลุงกิ๊ (หันมาอีกทีก็หายไปแล้ว โถ่...) และอีกมาก (ไม่ได้เอ่ยชื่อ อย่าน้อยใจนะคะ)

ดีใจที่ได้มางานนี้ค่ะ คนบ้านไกลอย่าง yongchan ก็มีบล็อกนี่แหละที่ช่วยให้คลายเหงา คลายความคิดถึงบ้าน ได้มาเจอตัวจริง เสียงจริงของเพื่อนๆ ก็แสนจะดีใจ แน่นอน มีที่ตกใจแบบจำไม่ได้ แต่บางคนก็แบบ... ใช่เลย

และขอโฆษณาต่อว่า yongchan ตะลุยไทยแลนด์นั้น จะยังมีตอนต่อๆ ไปค่ะ ไม่ว่าจะเป็นตะลุยภูเก็ต, เซ็นทรัลปิ่นเกล้า, อารีย์ หรือ เนชั่น (อันหลังสุดนี่พลาดไม่ได้ จริงๆ นะ) เดี๋ยวถ้าหนีคุณแฟนมาได้อีก จะมาอัพให้อีกนะคะ... วันนี้ไปก่อนล่ะค่า :D