เมื่อสองวันก่อน ฉันไปเยี่ยมพี่สาวที่รักคนนึงทางเยอรมนีตอนเหนือ เธอทำงานช่วยเหลือหญิงไทย

ไปอยู่กับเธอสองวัน เธอก็เลยพาฉันติดรถเธอตอนไปทำงานด้วย  ฉันได้พบผู้หญิงไทยบางคน ได้พูดคุยด้วยมากน้อยแล้วแต่เวลาจะอำนวย

*****************************

พี่เอ แต่งงานกับชาวเยอรมัน เป็นเจ้าของร้านนวดไทยเล็กๆ ในเมืองที่เธออยู่ เปิดมาได้หนึ่งปีแล้ว และกิจการก็กำลังไปด้วยดี

ตอนอยู่เมืองไทย พี่เอมีลูกสาวหนึ่งคน พ่อของลูกมีอาชีพขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เลิกกันไปเพราะไม่เอาถ่าน เห็นเมียทำงานก็คอยแต่จะเกาะเมียกิน

พี่เอมีอาชีพเป็นหมอนวดไทย นวดมาแล้วเจ็ดย่านน้ำ และส่งเงินให้แม่และพี่น้องอีก 6 คนมาโดยตลอด รายได้ของเธอคือ 30 บาทต่อชั่วโมง นวดทั้งวันก็ได้ประมาณ 200 บาท นวดจนมือ จนข้อพอง แต่รายได้ต่อเดือนแทบไม่เคยถึงหนึ่งหมื่นบาท 

ช่วงปี 43 เศรษฐกิจไม่ดี แขกน้อยมากๆ  รายได้ไม่พอรายจ่าย ตอนนั้นพี่เอมืดแปดด้าน ไม่รู้จะไปหาเงินที่ไหน จึงตัดสินใจ “ขาย” มีคนชวนเธอไปหลายที่ แต่ที่สุดแล้วเธอไปมาเลเซีย เธอต้องทำงานใช้หนี้ร้อยกว่าคน

เธอบอกว่าช่วงเวลาที่อยู่มาเลเซียครึ่งปี เป็นช่วงที่ตกต่ำที่สุดของชีวิต เธอไม่เคยเล่นยา แต่เคยโดนแขกมอมยา เกือบเอาชีวิตไม่รอด วันที่เธอตัดสินใจกลับบ้าน แทบไม่มีเงินติดตัว แต่ก็กอดกระเป๋าไว้แน่น และไม่มองหันหลังกลับไปอีก “เค้าว่ากันว่า ถ้ามองกลับไปจะได้กลับมาอีก”

*****************************

พี่บี แต่งงานกับชาวเยอรมัน ตอนนี้เป็นคุณนาย อยากซื้ออะไรก็ได้ซื้อ เพราะสามีรวยมาก ดูแลอย่างดี ให้เงินใช้ตลอด

ก่อนพี่บีจะเจอแฟน เธอก็เคยไปทำงานที่ญี่ปุ่นกว่า 7 ปี เธอบอกว่าพี่สาวเธอขายเธอไป ได้ค่าหัวเป็นเงิน 30,000 บาท แต่ตัวเธอสมัครใจจะไปเอง “เพราะใจแตก ตอนนั้นมีแฟน ได้กันแล้ว แล้วเค้าทิ้ง”

ทำงานใช้หนี้หมด พี่สาวก็ขายคนมาอีก 2 คน แต่พวกเขาหนี พี่บีจึงต้องอยู่ใช้หนี้แทน เธอบอกว่านี่คือช่วงที่ลำบากที่สุดของชีวิต ที่เธอตัดสินใจกลับบ้านก็เพราะแม่ป่วยมาก กลับมาได้ไม่นานแม่ก็เสียชีวิต

ตอนที่พี่บีเจอแฟน ไม่ได้สนใจเยอรมนี คิดแค่อยากมาเที่ยว แต่พอมาและรู้ว่าแฟนรวยมาก เธอก็ตั้งใจจับแฟนด้วยการมีลูกทันที แม่สามีไม่ชอบเธอในตอนแรก เพราะกลัวจะมาปอกลอกลูกชาย แต่ปัจจุบันเข้ากันได้ดี

ตั้งแต่มาอยู่เยอรมนีพี่บีส่งเงินให้ที่บ้านใช้ตลอด เธอบอกว่าเธอรักครอบครัว เรามาได้ดีกว่า ก็ต้องช่วยเหลือพี่น้อง แต่พูดแล้วก็โมโห เพราะพวกเขาไม่เคยพอ มีแต่ขอๆ มีเงินใช้สบายแล้วก็เคยตัว จมไม่ลง เธอบอกว่าเธอเคยเครียดเรื่องพี่น้องถึงกับเข้าโรงพยาบาลด้วย

*****************************
 

พี่ซีขายตัวอยู่ที่เยอรมนีมากว่า 10 ปีแล้ว รายได้ดีมาก เพราะเธอหน้าตาดี ลูกค้าเยอะ แต่ทราบมาว่าเงินก็หมดไปกับการพนันและการบูชาเครื่องลางของขลัง

ต้นปีที่ผ่านมาเธอตั้งท้องโดยไม่ได้ตั้งใจ พ่อเด็กน่าจะเป็นแฟนของเธอ แต่เธอก็ไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซนต์  พี่ซีเกลียดลูกตัวเอง ตอนท้องด่าและตีท้องบ่อยๆ ปัจจุบันลูกน้อยหน้าตาน่ารักน่าชังวัยหนึ่งเดือน ไม่ยอมกินนมแม่ (มีแต่คนแซวว่า “สงสัยลูกจะเอาคืน”) แต่เธอก็ไม่มีเงินซื้อนมให้ลูก หรือแม้แต่จะไปทำใบสูติบัตร ถ้าไม่มีคนช่วยไว้ ก็คงจะอดตาย เธอบอกว่ารออีกซักสองสามเดือน เธอจะกลับไปทำงานอีก

*****************************

ได้เจอเธอเหล่านี้ ทำให้ฉันมีเรื่องคิดเต็มหัวมาสองวันแล้ว

--  รัฐบาลจะช่วยเหลือพี่ๆ เหล่านี้ได้อย่างไร? ถ้าช่วยให้พวกเขามีการศึกษามากขึ้น มันจะทำให้พวกเขามีทางเลือกมากขึ้นไหม? หรือรัฐบาลไม่ต้องช่วย เพราะมันช่วยไม่ได้แล้ว คนบางคนเขาคิดว่าอยากรวยเร็วๆ ขายตัวมันได้เงินเร็วนิ ทำงานวันเดียวได้เงินเท่ากับรับจ้างทำความสะอาดทั้งอาทิตย์?

-- ทำไมพี่น้องท้องเดียวกันถึงขายกันได้? ทำไมพ่อแม่ถึงขายลูกเพื่อเอาเงิน? แล้วถ้าลูกไม่ส่งเงินให้ ก็ไปด่าลูกอีก?

-- ทำไมบางคนถึง “เลือก” ที่จะหันกลับไปทำอาชีพนี้อีก ในขณะที่บางคน “เลือก” ที่จะหันหลังให้อย่างสิ้นเชิง?

-- เรามักดูถูกเหยียดหยามคนที่ทำอาชีพนี้ แต่เราตอบตัวเองได้ไหมว่า ถ้าเราอยู่ในสภาพเดียวกับเขา ไม่ได้เรียนหนังสือสูงๆ ไม่มีวุฒิจะไปสมัครงาน “จน” จนไม่มีจะกิน ไม่มีเงินส่งให้ลูก เราจะตัดสินใจแบบเดียวกับเขาไหม?

-- ถ้าเราโตมาท่ามกลางสภาพแวดล้อม ที่ใครๆ ก็ขายตัว (รวมทั้งพี่สาวตัวเอง) เราจะมีแรงผลักดันที่จะดิ้นรนให้ตัวเองไม่ต้องไปขายตัวด้วยอีกคนไหม? หรือเราก็คงจะโอนอ่อนตามสังคมไปด้วย?

-- ทำไม “พรหมจรรย์” ถึงทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่สูญเสียมันไป รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าขนาดที่ยอมไปขายตัวได้เลย? ถ้าสังคมเราไม่ยึดติดกับเรื่องนี้ จะช่วยให้เธอคนนั้นไม่คิดไปขายตัวไหม?

ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

ฉันไม่มีคำตอบ ฉันเขียนเอ็นทรี่นี่ขึ้นมา เผื่อว่า คุณๆ ที่ผ่านมาอ่าน จะมาช่วยฉันคิด ช่วยฉันถกด้วย

คำถามที่ฉันอยากได้ฟังคำตอบที่สุด ก็คือ ทำอย่างไรเรา(หมายถึงรัฐบาลเป็นหลัก) จะช่วยพวกเขาได้?  มันมีทางแก้ปัญหานี้ไหม? 

ฉันถามคำถามนี้กับพี่เอ เธอบอกว่า “รัฐบาลน่ะเหรอ? รัฐบาลไม่ต้องทำอะไร เพราะรัฐบาลไม่เคยช่วยประชาชนอยู่แล้ว เห็นมีแต่ประชาชนช่วยประชาชน”

ไม่รู้ว่าคนที่อาสาไปช่วยแก้ปัญหาให้พี่น้องประชาชนจะอายมั่งไหมเนี่ย!?