เพื่อนแถวนี้ (อเมริกัน) จะมีลูกกันหลายคน พวกเธอชอบมาบ่นว่า โอ๊ย... ไม่มีชื่อจะตั้งให้ลูก อยากให้ลูกชื่อ โซเฟีย ลูกพี่ลูกน้องสามี ก็เพิ่งตั้งไป อยากได้ชื่อแม๊กซ์ ยัยเจ๊เจโล (หรือกวินเน็ท หว่า?) ก็เพิ่งตั้งชื่อลูกชื่อนี้ จะให้ชื่อแมรี่ ก็โบราณ จะชื่อซาร่าห์ ก็โหลเหลือเกิน จะตั้งชื่ออะไรล่ะเนี่ย

นั่นเป็นความทุกข์ของแม่ๆ ชาวอเมริกัน แต่แม่ๆ ไทย ไม่ต้องคิดมาก เพราะว่าตั้งชื่ออะไรแล้วก็เปลี่ยนได้ ถ้าพบทีหลังว่ามีตัวอักษรที่เป็นกาลกิณี

แต่ที่แน่ๆ ชื่อเล่นต้องเก๋

เด็กๆ รุ่นที่โตมากับฉัน ถ้ามีชื่อเล่นคำศัพท์ภาษาอังกฤษเนี่ย จะเท่มาก ไม่ว่าจะเป็น น้องแอน น้องเอ น้องบี น้องโอ น้องเอส น้องบอส น้องบอล น้องแคท น้องเปิ้ล น้องเชอร์รี่ น้องมิ้ลค์ น้องโอ๊ต น้องบอย น้องอ๊อฟ และสารพัดคำอีกมากที่สรรหากันมา ไอ้เราชื่อจี๊น จีน ประล้าด ประหลาดอย่างเนี่ย ไม่ภูมิใจเลยให้ตายเหอะ

ส่วนคนที่ชื่อแบบ “สมพร” แล้วชื่อเล่นว่า “พร” หรือ ชื่อจริงว่า “วนิดา” และชื่อเล่นว่า “ดา” เนี่ย สมัยฉันว่า มันไม่เจ๋งเท่าไรเลยนะ ไม่รู้คุณคนอ่านจะคิดเหมือนชั้นไหม

แต่เรื่องชื่อก็ไม่เคยเป็นประเด็นสำหรับฉัน จนกระทั่งไปเรียนต่อเมืองนอก เหนื่อยมากที่จะต้องอธิบายกับเพื่อนทุกคนว่า ทำไมชื่อจริงกับชื่อเล่นของฉันมันไม่เกี่ยวกันเลย

เพื่อนมักถามว่า “เธอได้ชื่อ Yongchan มาได้ไงในเมื่อชื่อจริงเธอไม่มีตัว Yเลย”  หรือ ไม่ก็ไม่มีตัวไหนที่ออกเสียงไปแนวนี้เลย

ก็บอกเพื่อนๆ ไปว่า คนไทยก็เป็นอย่างนี้แหละ ชื่อจริงกับชื่อเล่น ไม่เกี่ยวกัน ไม่มีลอจิกแบบฝรั่งที่ว่า ถ้าชื่อวิลเลี่ยม ชื่อเล่น คือ บิล ถ้าชื่อโรเบิร์ต ชื่อเล่นก็ต้องเป็นบ๊อบ รู้เลย ไม่ต้องคิด

อธิบายมาตลอดสองปี ก็พาลนึกถึงคนไทยหลายๆ คน เช่น  สุวนันท์ – กบ, อั้ม – พัชราภา, เคน – ธีรเดช เชื่อฉันสิ พวกนี้นะ ไปเรียนเมืองนอก ฝรั่งเป็นต้องงง ทุกครั้งที่แนะนำตัวกันน่ะ

กลายเป็นว่า เพื่อนที่ชื่อสายสุดา- ดา หรือ นุชจรินทร์-นุช เนี่ย โชคดีมากๆ เลย ไม่ต้องอธิบาย พูดทีเดียวฝรั่งเก็ท 

แต่คนที่ในชื่อมีคำว่า "พร" ก็อาจจะต้องเดือดร้อนบ้าง เพราะเพื่อนอาจจะมาถามว่า ทำไมชื่อเธอมีคำนี้อยู่ เพราะมันพ้องกับ Porn(ography) หนังโป๊ในภาษาปะกิด คนชื่อเล่นว่าปู หรือปุ๊บ ก็ต้องเดือดร้อน เพราะมันพ้องกับคำว่าสิ่งปฏิกูลในภาษานี้เช่นกัน

ส่วนชื่อฟัก ชื่อพริก นี่คงไม่ต้องอธิบาย หาชื่อใหม่ให้เพื่อนเรียกเลยจะดีกว่า เพื่อความสุขสวัสดีของตัวท่านเอง นะจ๊ะ ^_^

***********************

เนื่องด้วยว่าเจอกับตัว และเหนื่อยจังที่ต้องอธิบายเรื่องชื่อ ก็ตั้งใจว่า ถ้ามีลูกต้องตั้งชื่อให้ชื่อจริง กับชื่อเล่นคล้ายๆ กัน ลูกจะได้ไม่ต้องมาตกระกำลำบากเหมือนคุณแม่

แต่ลูกเราคงเป็นลูกครึ่ง (อ๊าย ไม่ต้องใช้คำว่า “คง” แล้วมั้งหล่อน) ถ้าจะโตเมืองนอก ก็ควรต้องเป็นชื่อฝรั่ง ลูกจะได้ไม่มีปมด้อย แบบ ชื่อแปลก เพื่อนล้อ แต่ครั้นจะหา ชื่อที่มันพ้องเสียงกัน ก็ลำบากเหลือเกิน ที่หาเจอก็โดนเอาไปใช้ซะแล้ว เช่น Kevin, Calvin – กวิน, Marisa – มาริสา, Arisa – อลิสา  

อีกอย่างก็คือ รู้สึกว่าที่นี่เขาจะไม่ค่อยเปลี่ยนชื่อกัน เพราะฉะนั้นเราต้องคิดชื่อกันไว้ก่อน เกิดมาปุ๊บก็มีชื่อให้ลูกเลย ปัญหาคือว่า ถ้าเกิดเรามารู้ที่หลังว่าชื่อมันมีตัวเป็นกาลกิณีกับลูก เราจะแก้ยังไง 

คิดแล้วก็ปวดเฮด จริงๆ นะ ขนาดยังไม่มีลูกเลยเนี่ย เอิ๊กๆๆ (เชื่อแล้วใช่ไหม ว่าYongchan เป็นคนคิดมาก อิอิ)

ไปล่ะ... รักคนอ่านนะจ๊ะ จุ๊บๆๆ