เกิดการปะทะกันระหว่างกลุ่มนปช. กับกลุ่มพธม.
เมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา มีผลให้มีผู้เสียชีวิตหนึ่งราย
และบาดเจ็บอีกกว่าสามสิบคน
นายกฯ ประกาศภาวะฉุกเฉินในเขตกรุงเทพ...

ขอบคุณเทคโนโลยี ที่ทำให้คนไกลบ้านอย่างฉัน และคนอื่นๆ อีกหลายแสนคน ได้มีโอกาสติดตามเหตุการณ์อย่างใกล้ชิด แม้เสียงจะกระตุก ภาพจะหายเป็นระยะ แต่มันก็ทำให้เราได้รู้สึกเหมือนได้ดูทีวีอยู่ที่เมืองไทย ได้ร่วมวิตก จิตตก จิตหดหู่ ไปกับทุกๆ คนที่เมืองไทยด้วย

แปลกดีที่หลายคนบอกฉันว่า ฉันโชคดี ที่ได้ออกไปอยู่เมืองนอกแล้ว ไม่ต้องมาเจอกับสภาพบ้านเมืองที่เป็นอยู่นี้

พวกเขาเบื่อ เหนื่อยหน่าย เหลือเกินกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น เบื่อทุกๆ ฝ่าย

เบื่อรัฐบาลที่แสนจะด้าน แม้จะโดนแย่งเอาที่ทำงานไปแล้วไม่มีปัญญาเอาคืน ก็ยังดื้อด้านจะบริหารงานประเทศต่อ (คงทำได้หรอก)

เบื่อพรรคร่วม ที่ไม่มีสปิริต เกิดเหตุการณ์อย่างนี้ ก็ยังคิดแต่ว่าอยากจะเป็นรัฐบาล

เบื่อพันธมิตร ที่ไม่เคารพกฎหมาย ปิดถนน ปิดสนามบิน

เบื่อตำรวจที่ไม่ดูแลประชาชน

เบื่อประเทศไทย ที่ไม่มีกฎหมาย ใครทำอะไรก็ได้ ก็ไม่ผิด ฯลฯ 

ไม่อยากอยู่แล้วเมืองไทย ไม่น่าอยู่แล้ว... เพื่อนฉันบางคนเริ่มหาวีซ่าทำงานที่ประเทศอื่นแล้ว เด็กที่เรียนอยู่ที่นี่ ก็หางานกันเต็มที่ ไม่มีใครอยากกลับ

แปลกนะ.. มันเจ็บแปลบในใจ เวลาที่ได้ยินเขาบอกว่า ฉันโชคดี

พวกเขาจะรู้ไหมนะ ว่าตอนนี้ที่ที่ฉันอยากอยู่ที่สุด คือประเทศไทย ยังไงมันก็ประเทศของเรา เราต้องช่วยกันสิ มันอาจจะไม่น่าอยู่ อาจจะดูไม่มีทางออก แต่ถ้าเราไม่ช่วยกันคิด ช่วยกันหาทางออก ช่วยกันทำให้อะไรๆ มันดีขึ้น มันก็มีแต่จะแย่ลงไปกว่านี้...

คุณเชื่อไหม? ว่าหลังจากเกิดเหตุการณ์แบบนี้ ฝรั่งเขาก็ยังไม่สิ้นหวังกับเมืองไทยนะ

เพื่อนฉันเอง เธอไปเมืองไทยทุกปี และเธอก็ยืนยันว่ายังไงปีนี้เธอก็จะไปเที่ยวเมืองไทยอีก เพราะประเทศไทยเป็นประเทศที่สงบที่สุด เป็นที่พักฟื้นทั้งทางร่างกายและจิตใจที่ดีที่สุดเท่าที่เธอเคยมี เธอหวังว่าเรื่องวุ่นวายต่างๆ นี้จะมีทางออก โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อมากไปกว่านี้

ฉันคุยกับรุ่นพี่ที่ทำงานในสายการบินของไทยแห่งหนึ่ง บอกว่ามีคนโทรเข้ามาถามเยอะว่า เที่ยวบินยังบินอยู่หรือไม่ แต่ไม่ค่อยมีคนแคนเซิ่ล การจองใหม่ๆ ก็ยังมีเข้ามาเหมือนเดิม

รุ่นพี่อีกคนในหน่วยงานการลงทุน ก็บอกคล้ายๆ กันว่า บริษัทระดับเล็กถึงกลางอาจจะชะลอการลงทุนบ้าง แต่ระดับใหญ่ เขาก็ยังเชื่อมั่นในศักยภาพของไทย และก็จะเดินหน้าลงทุนต่อไป เพียงแต่อาจจะไม่ได้เต็มที่อย่างที่คาดการณ์กันไว้

เห็นไหม? มันไม่ได้เลวร้ายไปทั้งหมดซักหน่อย...

ที่สำคัญ ถ้าเราคนไทยด้วยกันเอง มีแต่คิดว่า แย่แล้วๆๆ มันจะไปดีขึ้นมาได้อย่างไร... เราต้องช่วยกันคิดดี พูดดี ทำดี มีสติ เอาสิ่งที่เกิดขึ้นมาเป็นบทเรียน แล้วก็ช่วยกันพัฒนาต่อไป

อย่าหนี เพียงเพราะมันไม่น่าอยู่... อย่าให้ประเทศไทยเป็นเหมือนฟิลิปปินส์ ที่คนดี คนเก่ง คนที่พอจะลืมตาอ้าปากได้ ออกมาอยู่นอกประเทศกันหมด...

อย่าสิ้นหวังในบ้านเกิดเมืองนอนของเรานะคะ...

จากคนบ้านไกลที่ใจอยู่ไทยแลนด์ตลอดเวลา