พิมพ์หน้านี้
|
ความรู้คู่สติ: เครื่องช่วยชีวิตสากล หากท่านอยู่บนเครื่องบินที่เสียหลักขณะกำลังแตะพื้น ท่านจะเลือกอะไรระหว่าง
ลุกขึ้นร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ หรือ รัดเข็มขัดนิรภัยแล้วก้มหัวชิดเข่าเตรียมรับแรงกระแทก คมคิด: ความรู้ในมือของคนขาดสติก็เหมือนขาของคนพิการที่ห้อยลงมาอย่างไร้ประโยชน์ “ช่วงนี้
จะเดินทางไปไหนให้ดูฟัาดูฝนดีๆนะ” ยุทธศักดิ์กล่าวเตือน
หลังจากได้อ่านข่าวอุบัติเหตุทางเครื่องบินที่ภูเก็ต และสภาพอากาศช่วงนี้ไม่แน่นอน “สุดสัปดาห์นี้
ต้องบินไปประชุมใหญ่ที่กระบี่ด้วย” วรรณฤดีพูดอย่างกังวล “ถ้าอย่างงั้น
เตรียมตัวให้พร้อมอย่างเล่มนี้แนะนำซิ”
ยุทธศักดิ์พูดพร้อมยื่นหนังสือThe WORST-CASE SCENARIO Survival Handbook:
TRAVEL เขียนโดย Joshua Piven & David Borgenicht ให้ดู “ไม่ใช่ทุกคนจะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางเครื่องบินที่ภูเก็ตนะเพราะมีอีก
41 คนที่รอดตาย และหากมีสติก็สามารถช่วยคนอื่นได้อีกด้วย” ยุทธศักดิ์มองโลกแง่ดี พลันนึกถึงนักบุญเสื้อเหลืองคือนายไพบูลย์ ผาพันธ์คนไทยที่รอดชีวิตจากอุบัติเหตุทางเครื่องบินแล้วยังครองสติมีน้ำใจหันหลังมาช่วยชาวออสเตรเลียที่ติดอยู่ตรงประตูทางออกฉุกเฉิน
จนรอดชีวิตมาได้ ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงสอนเราสร้างภูมิคุ้มกันในตัวเพื่อสามารถรับมือกับการเหตุฉุกเฉินได้อย่างดี
ซึ่งต้องอาศัยการเตรียมตัวอย่างรอบคอบระมัดระวังโดยอาศัยความรู้
และเตือนสติตนเองเสมอว่าอย่ามองข้ามความปลอดภัย การเดินทางกับชีวิตนักบริหารเป็นของคู่กัน นักบริหารที่รู้จักมองโลกในแง่ดี (Optimism) ซึ่งเป็นทุนทางจิตวิทยา (Psychological Capital) ของการบริหารสมัยใหม่ จะสามารถรับมือกับความรู้สึกไม่มั่นใจหรือกังวลกับการเดินทางโดยเครื่องบินได้
ด้วยการคาดหวังผลทางบวกต่อการเดินทางว่าจะปลอดภัยเพราะได้เรียนรู้การรอดตายในภาวะฉุกเฉินและเตรียมตัวให้พร้อมไว้แล้ว
ท่านพร้อมที่จะเหินฟ้ามากน้อยเพียงใด มาสำรวจผ่านดัชนีการบริหารด้วยกัน
ถ้าต้องเผชิญกับเหตุฉุกเฉินทางเครื่องบิน
ท่านเตรียมตัวพร้อมแล้วหรือยัง กรุณา
√หน้าข้อที่เห็นว่าตรงกับตัวท่าน □ ฉันสนใจฟังและลองทำตามการสาธิตความปลอดภัย □ ฉันนับจำนวนเก้าอี้ระหว่างตนเองกับประตูทางออกฉุกเฉิน □ ฉันรู้ว่าจะเปิดประตูทางออกฉุกเฉินได้อย่างไร ข้อเสนอแนะ : หากท่านไม่ได้ √ในข้อใดข้อหนึ่ง อาจใช้ “ทักษะรอดตาย” ช่วยได้
ทักษะนี้เป็นวิธีปฏิบัติตัวยามเกิดเหตุฉุกเฉินโดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีเครื่องบินตก
โดยใช้สติกำกับและตั้งเป้าให้กับตนเองว่าต้องรอดตาย ซึ่งจะทำให้ทุกระบบ
ทุกอวัยวะของร่างกายประสานสอดคล้องกัน ไม่ตื่นตระหนก
และไม่เพียงเรารอดตายแต่ยังสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้ด้วย ประกอบด้วย 3 ขั้นตอนดังโมเดลและคำอธิบายถัดไปนี้
1. เตรียมตัวให้พร้อม เป็นการคิดนึกเห็นภาพล่วงหน้าก่อนออกเดินทางและลองทำในข้อปฏิบัติยามเกิดเหตุฉุกเฉินเพื่อเตรียมตัวให้พร้อมก่อนเกิดเหตุได้แก่
เลื่อนเที่ยวบินหากสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย เลือกที่นั่งใกล้ทางเดินและอยู่ครึ่งท้ายของเครื่องบิน
มองหาทางออกที่ใกล้ที่สุดไว้เพิ่มสัก 2 ทาง
นับจำนวนที่นั่งระหว่างเรากับประตูทางออกฉุกเฉิน ฟังการสาธิตความปลอดภัย
ฝึกใส่และปลดเข็มขัดนิรภัย เรียนรู้วิธีเปิดประตูทางออกฉุกเฉิน เป็นต้น 2. ปฏิบัติตัวอย่างมีสติ
เมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นจริงๆ ให้พูดบอกตัวเองเบาๆว่า “เราต้องรอด” ซึ่งจะช่วยลดการตื่นตระหนกและตั้งเป้าหมายเชิงบวก
ให้สวดภาวนาและอธิษฐานเบาๆ เช่น “ขอพระเจ้าช่วย...” เพื่อลดความกังวลกับสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้โดยฝากไว้กับพระเจ้าหรือสิ่งยึดเหนี่ยวของแต่ละบุคคล
และหันสติมาจดจ่อกับสิ่งที่เราควบคุมได้หรือทำได้แทน ในขณะเดียวกันก็ปฏิบัติตัวดังโมเดลการปฏิบัติตัวยามเกิดเหตุฉุกเฉิน 3. ช่วยผู้อื่นให้รอด
เมื่อเรารอดออกมาได้แล้วให้ส่งเสียงหรือเป่าสัญญาณนกหวีดให้ผู้อื่นได้ตามเรามา
รีบเรียก 191 หรือเจ้าหน้าที่กู้ภัยมาช่วยคนที่เหลือ และไม่รีรอที่จะช่วยเหลือพยุงคนอื่นให้รอดชีวิตพร้อมกับเรา “เมื่อขึ้นเครื่องบินครั้งต่อไป
ท่านจะทำอะไรเพิ่มบ้าง เพื่อเตรียมตัวให้พร้อม”
---------------- ถอดรหัสจัดบุคลิกเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการปฏิบัติงาน (Performance-Enhancing Big 5 Personality) โดย นพ.ยุทธนา ภาระนันท์ หากท่านพบเห็นอาการ... □ รู้สึกประหม่าเมื่อต้องพูดหน้ากลุ่มคน □ กังวลกับการปรับตัวเข้ากับคนอื่น □ รู้สึกโกรธ หงุดหงิดง่าย เมื่อไม่ได้ดังใจ ...Training ช่วยได้ กรุณาติดต่อคุณ พีระพงษ์ 085-513-9090,
02-9421216 Ext 42 หรือ yparanan@hotmail.com |
| << | ตุลาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||