หลายวันมานี้อาการเหงาเริ่มกำเริบใหญ่ จึงต้องหาที่พึ่งทางใจ กับหนังสือเล่มโปรดของเรา

ก็คือเจ้าชายน้อยกับความสุขของกระทิ แต่ดันลืมหยิบความสุขของกะทิทั้งสองเล่มมาจากบ้าน

ทำให้ต้องอ่านเจ้าชายน้อยไปพรางๆก่อน ที่จริงอยากอ่านความสุขของกะทิมากกว่านะ เพราะว่าเป็นหนังสือที่เขียนได้ดีมากเล่มหนึ่งเลยละ ใช้ภาษาที่เรียนง่าย กินใจ สืออารมณ์ของตัวละครแต่ละตัวได้อย่างดีทีเดียวเลยละ ไม่น่าเชื่อว่าเด็กจะคิดได้เกินตัวขนาดนี้ แถมบรรยายหมู่บ้านในชนบทออกมาได้ดีมาก อ่านที่ไรแทบไม่อยากว่าทุกที

แต่ในเมื่อไม่ได้หยิบใส่กระเป๋ามาด้วยก็จำใจต้องอ่านเจ้าชายน้อย แล้าทำไมผมต้องจำใจนะเรอครับเพราะปกติผมอ่านเจ้าชายน้อยเดือนลลสองถึงสามครั้งทำให้อยากอ่านเล่มอื่นบ้าง

เมื่อคืนก็เลยหยิบเจ้าชายน้อยมาอ่าน ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบ มีพี่บอกว่าเจ้าชายน้อยเป็นหนังสือเชิงปรัชญา อันนี้ก็คงใช่มั้งเพราะมีหลายประโยคที่ผมไม่เข้าใจ เมื่อคืนนั่งอ่านหนังสือไป ฟังเพลงไปมีความสุขมากเลยที่เดียว ผมชอบเจ้าชายน้อยมากเลยทีเดียว เพราะเมื่อเหงานก็หยิบเจ้าชายน้อยขึ้นมาอ่าน เมื่อเบื่อๆก็หยิบเจ้าชายน้อยขึ้นมาอ่าน ผมชอบที่เจ้าชายน้อยได้ออกเดินทางท่องเที่ยวไปยังดาวต่างๆเพื่อเก็บเกี่ยวเป็นประสบการณ์ ดาวแต่ละดวงที่เจ้าชายน้อยไปถึงและจากมาจะสอนเจ้าชายน้อยในหลายๆสิ่ง แต่ที่สอนเจ้าชายน้อยเยอะที่สุดคงเป็นโลกมนุษกะมัง เพราะเจ้าชายน้อยอยู่นานเหลือเกิน  ตอนที่ผมชอบที่สุดมีสองตอนคือตอนที่พบกับพระราชาบนดาวดวงหนึ่ง บนดาวดวงนี้พระราชาสอนไว้ว่า

"เราควรเรียกร้องมึ่งหวังสิ่งหนึ่งสิ่งใด จากผู้อื่นก็แต่ในเรื่องที่เขาจะทำได้เท่านั้น"

เพราะถ้าเขาทำไม่ได้มันก้เป็นความผิดของเราที่ไปสั่งเขาให้ทำแบบนั้น ตอนที่ผมชอบตอนที่สองคือ ตอนที่ผูกสัมพันธ์กับหมาป่า หมาป่าได้สอนเจ้าชายน้อยว่า

"สิ่งสำคัญนั้นไม่อาจเห็นได้ด้วยตา เราจะมองเห็นแจ่มชัด ด้วยดวงใจเท่านั้น "

มันเป็นความจริงที่คนเราหลายคนได้ลืมมันไป

และหมาป่ายังได้สอนอีกว่า

"เราจะต้องรับผิดชอบสิ่งที่เราผูกพันธ์ด้วยตลอดไป"

เพราะช่วงเวลาที่เราเสียไปกับสิ่งที่เราผูกพันธ์ด้วยมันเป็นช่วงเวลาที่มีค่า เราจะเห็นค่าของมันก็เมื่อเราได้สูญเสียมันไปแล้วเท่านั้น เหมือนกับเจ้าชายน้อยที่สูญเสียเจ้าแม่ดอกกุหลาบ โดยการจากมา แล้วเมื่อเห็นดอกกุหลาบหลานพันดอกในสวนก็คิดว่าดอกกุหลาบของตนไม่มีความสำคัญ เพราะคิดว่ามันก็เหมือนดอกกุหลาบที่พบเห็นได้ทั่วไป จนได้พบและผูกสัมพันธ์กับหมาป่า จึงได้รู้ว่าดอกกุหลาบของตัวเองมีค่ามากแค่ไหน จนต้องเสียใจกับการที่เจ้าชายน้อยต้องจากแม่ดอกกุหลาบมา

แล้วก็มีอีกหลายตอนที่ชอบเหมือนกันครับ สำหรับผมเจ้าชายน้อยเป็นเหมือนเพื่อนยามที่ผมเหงา เป็นทุกข์ที่ไม่สามารถระบายกับใครได้ เจ้าชายน้อยทำให้ผมมีกำลังใจขึ้นเยอะเลยทีเดียว

เวลาที่คนเราเศร้ามากๆ เราชอบดูพระอาทิตย์ตกดิน

เจ้าชายน้อย