ความจริงที่เจอ

ประมาณสิบกว่าปีที่แล้ว มีอาจารย์ท่านหนึ่งเสียชีวิต
(หัวใจวายเฉียบพัน) อยู่ที่ห้องพักอาจารย์ชั้นหก ตึก C
กว่านักการจะมาพบก็ปาเข้าไปเกือบสามทุ่มถึงได้ทําการเคลื่อนย้ายศพออก
ตอนนั้น Computer Center อยู่ตึก C ชั้น 10
ถ้าไปถามพวกรุ่นพี่รหัส 34 ลงไปก็น่าจะจําได้

หลังจากนั้นไม่นานเรื่องก็ได้เกิดกับนักศึกษา BBA COM คนหนึ่ง
น้องคนนี้ทํา Assignment ที่ห้องคอมอยู่จนกว่าจะเสร็จก็ประมาณสามทุ่ม
น้องเขาเดินออกมาลงลิฟท์คนเดียวจากชั้นสิบ พอลิฟท์ลงมาถึงชั้นหกลิฟท์ก็เปิด
ปรากฏว่า มีผู้ชายคนหนึ่งยืนพิงกําแพงอยู่หน้าลิฟท์ ก้มหน้ามองพื้น
น้องเขาก็กดลิฟท์คอยแล้วถามว่า จะลงไหม?

แต่ไม่มีเสียงตอบจากชายคนนั้น น้องเขาก็รอนิดหน่อย
ชายคนั้นก็ไม่มีกริยาใดๆ ก็เลยกดลิฟท์ปิดไป

พอลิฟท์ลงมาชั้นห้า ลิฟท์ก็เปิดออกอีก ปรากฎว่าเจอ ผู้ชายคนเดิม
ยืนอยู่ในท่าเดิม ก้มหน้า น้องเขาก็เอะใจ ก็ถามอีกว่าจะลงไหม ก็ไม่ตอบอีก
น้องคนนี้ก็เริ่มใจไม่ดี จึงไม่พูดอะไร แล้วกดลิฟท์ปิด

พอลิฟท์ลงมาชั้นสี่ ปรากฎว่าลิฟท์ก็เปิดอีก สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
ผู้ชายคนเดิม ยืนอยู่ท่าเดิม แต่คราวนี้
เงยหน้ามาทางน้องที่อยู่ในลิฟท์
แล้วบอกว่า ช่วยด้วย!!!!

ตั้งแต่วันนั้นน้องคนที่อยู่ในลิฟท์ก็ไม่ได้กลับมาเรียนอีกเลย
เพราะทางบ้านต้องนําตัวไปบําบัดอาการจิตหลอนทางประสาท

อันนี้เป็นเรื่องเล่าของรุ่นก่อนๆครับ ลองไปถามรุ่นพี่ๆรหัส 31, 32, 33 ดู
แต่ผมยืนยันได้ว่ามีอาจารย์เสียชีวิตจริงที่ห้องพ้กอาจารย์ที่ตึกนั้น
ตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นมาทางเอแบคก็ทําพิธีทั้งพุทธและคริสต์
ตึกนั้นก็จึงเริ่มสงบอีกครั้ง