• ม้าลาย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : service@kitchenwaremarket.com
  • วันที่สร้าง : 2008-04-02
  • จำนวนเรื่อง : 15
  • จำนวนผู้ชม : 3388
  • จำนวนผู้โหวต : 6
  • ส่ง msg :
อีกความสุข ที่หาได้ง่ายๆ
ความสุขในการทำงาน และจากชีวิตประจำวัน, ข้อคิดในการทำงานต่างๆ, ประสบการณ์การทำงานในธุรกิจส่วนตัว, คำสอนต่างๆที่ได้รับจากผู้ที่ผมรักเคารพ,
Permalink : http://www.oknation.net/blog/zebra
วันจันทร์ ที่ 14 เมษายน 2551
โชห่วยอยู่ได้ ตราบเท่าที่แตกต่าง หรือถูกกว่ายักษ์ค้าปลีก
Posted by ม้าลาย , ผู้อ่าน : 190 , 00:01:30 น.   | หมวดหมู่ : เศรษฐกิจ  
พิมพ์หน้านี้


ในฐานะที่ผมก็ประกอบอาชีพค้าขายในปัจจุบัน เป็นธุรกิจส่วนตัวรุ่นที่สามครับ เห็นเรื่องการต่อต้าน ยักษ์ค้าปลีก และคนหลายคนบ่นว่าอีกหน่อยคนไทยคงไม่มีกิจการเป็นของตัวเอง เพราะค้าปลีกยักษ์ขายเองหมด ก็คงจริงบางส่วนครับ ฟังแล้วเศร้า

        

วันนี้ ผมก็จะพูดในอีกมุมนึง ว่าจริงๆ คงไม่สิ้นหวัง อะไรขนาดนั้น แม้รัฐบาลจะไม่ช่วยเรา(จริงๆอาจกำลังช่วยอยู่แต่อาจมีข้อจำกัดอยู่มาก) ก็ยังมีทางให้ไปอยู่เหมือนกัน มองกันในทางรูปธรรมก็คือ ถนนไปสู่ดวงดาวมีหลายทาง ต้องหา อย่าท้อ ถ้าท้อก็ตาย หรือคางเหลือง

ผมขออนุญาตแยกเป็นแต่ละประเภทครับ

1) ท่านที่ ขายสินค้าที่ยักษ์ค้าปลีกไม่มี  (แตกต่าง ก็อยู่ได้)

ข้อนี้ ผมคิดว่าคงไม่ได้รับผลกระทบอะไรในขณะนี้ (แต่อนาคตไม่แน่)  เช่นรถยนต์ อาหาร อะไหล่บางอย่าง ต้นไม้ งานบริการต่างๆ เครื่องประดับ สินค้ามือสองต่างๆ และอื่นๆ  อีกมากมาย ถ้าอยากขายดี อาจจะต้องมีจุดจำหน่าย (sale office) อยู่ย่านดังๆ ของแต่สินค้านั้นๆ เช่น สะพานพุทธ(เสื้อผ้ามือสอง) บ้านหม้อ(เครื่องประดับ) เยาวราช(ทอง) เซียงกง(อะไหล่) พาหุรัด (ผ้าดิบ) สะพานเหล็ก(เกม) ปากคลองตลาด(ดอกไม้ ผักสด) อันนี้แม้แต่ห้างเซ็นทรัล ก็อยู่ข้อนี้ เพราะสินค้าหลักคือพวกของแบรนด์เนม เจาะกลุ่มคนละประเภทกับยักษ์ค้าปลีก

           

2) ท่านที่ขายสินค้าเหมือนกับยักษ์ค้าปลีก แต่เป็นราคาแบบขายส่ง (ผู้นำด้านราคา ของแท้ ก็อยู่ได้)

ข้อนี้ ผมมองว่าก็ยังไม่ได้รับผลในตอนนี้ (แต่อนาคตไม่แน่เช่นเดียวกัน) เช่นกลุ่มค้าส่งเครื่องใช้ไฟฟ้าย่านวัดตึก, กิ๊ฟชอฟ ผ้าดิบ พลาสติกย่านสำเพ็ง, รองเท้าแฟชั่นย่านเยาวพานิช, เครื่องเทศ อาหารย่านถนนทรงวาด, อะไหล่เครื่องมือช่าง ย่านคลองถม  กลุ่มนี้รถจะติดยังไง คนก็แน่นเสมอเพราะราคาถูกกว่า  จริงๆ แม้ว่าต้นทุนที่รับจากโรงงาน หรือยี่ปั๊ว อาจเท่ากันหรือมากกว่ายักษ์ค้าปลีก แต่ค่าดำเนินงานของร้านค้าส่งถูกกว่ามาก จึงขายได้ถูกกว่ามากอย่างน้อยที่สุด ก็ 10-20%

อย่างสินค้าที่ผมขายอยู่นั้น ยักษ์ค้าปลีกจำหน่ายปลีก ราคาสูงกว่า 20-30% หลายท่านไม่ทราบ หลงคิดว่ายักษ์ค้าปลีกขายอะไรก็ถูกไปหมด แต่จริงๆ ผมคิดว่าเฉพาะสินค้าที่เคลือนไหวเร็วเท่านั้นเช่นอาหาร สบู่ ยาสีฟัน ผงซักฟอก ที่ถูกกว่ามากๆ สินค้าที่นานๆ ซื้อคร้ง จะแพงกว่าอย่างมากๆ

    

3) ท่านที่ขายสินค้าเหมือนยักษ์ค้าปลีกที่อยู่ใกล้ๆ เปี๊ยบ ราคาก็พอๆกัน หรือถูกกว่าเล็กน้อย (ท่านกำลังเสี่ยงมากๆ)

ข้อนี้ ท่านคงต้องปรับตัวเท่านั้นครับ เพราะความจริงก็คือไม่มีใครอยากซื้อของแพงกว่า หรือราคาถูกกว่าเล็กน้อย(ไม่เกิน 5%) กับร้านรายย่อย ในขณะที่ยักษ์ค้าปลีกมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย และมีภาพลักษณ์ที่ดีขนาดนั้น อันนี้ยกเว้นท่านอยู่ในทำเลที่ดีมาก หรือไมมียักษ์ค้าปลีก หรือยักษ์ค้าปลีกย่อส่วน ในย่านนั้น

    

ปรับตัวอย่างไร หากท่านอยู่ในสถานะการที่ 3?

  1. สู้โดยลองขยับไปอยู่ในข้อ 1 (ขายสินค้าให้แตกต่าง โดยคงต้องไปขายอย่างอื่นไปเลย)  หรือขยับไปที่ข้อ 2 (ขายส่ง) พร้อมกับมีโปรโมชั่นต่างๆ
  2. หากไม่มีทุน และต้องการจะขายแบบเดิม ตอนนี้ผมมองทางอื่นไม่ออก นอกจากคงต้องถอยหรือย้ายไปขายที่อื่น เป็นการถอยเพื่อความอยู่รอดครับ แต่หากท่านจะสู้ ท่านต้องแน่ใจว่า ท่านมีบางอย่างที่ดีกว่ายักษ์ค้าปลีกมากๆ  อาจเป็นทำเลที่สะดวกกว่า, ความมีชื่อเสียงของท่าน, อัธยาศัยหรือการบริการชั้นยอดของท่าน ซึ่งเป็นส่วนน้อยที่จะอยู่ เติบโต ต่อไปได้

สรุป:

1 ) ต้องปรับตัว รับข้อมูลข่าวสารอื่นๆ พัฒนาตัวเองตลอดเวลาจึงจะอยู่รอดได้ เช่นร้านค้าส่งเอง จริงๆ มีกำไรน้อยมากๆ บางงานได้กำไร 3% ก็มี ต้องมีช่องทางขายอื่นๆเพิ่ม หรือทำกาตลาดมากขึ้น เพื่อให้ลูกค้ารู้จักเรามากขึ้น เช่น

  • www.officemate.co.th  ไม่มีหน้าร้าน แต่ขายโดยใช้แคทตาล็อคสรุปสินค้าของตัวเอง กับขายผ่านเวป ขายได้ปีนึงเป็นพันล้านเลย  เค้าเองก็เริ่มจากเล็กๆ เหมือนกัน
  • บริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ๆเอง เช่น Toyota, BMW, Benz, Intel, Apple, Microsoft หรือแม้แต่ยักษ์ค้าปลีกด้วยกันเอง  ก็ยังต้องปรับตัว หาสินค้า หรือบริการใหม่ๆ มานำเสนอ แล้วเราท่าน จะไม่ปรับตัวได้หรือครับ

       

2 ) คงต้องมีทัศนคติที่ดี เพราะทุกปัญหาแก้ไขได้ ถนนสู่ดวงดาว ไม่ได้มีทางเดียว แต่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ อย่างไรซะอยู่เมืองไทย ไม่ขี้เกียจ ไมอดตายแน่ๆครับ

หมายเหตุ: ทั้งนี้เป็นความเห็น และมุมมองของผมเองทั้งสิ้นครับ หากมีข้อผิดพลาดประการใด ขออภัย และกรุณาแนะนำด้วยครับ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6
kokuril วันที่ : 22/04/2008 เวลา : 23.35 น.
http://www.oknation.net/blog/kokuril

ปรับตัวให้ทัน เป็นคำตอบสุดท้ายจริงๆครับ
ความคิดเห็นที่ 5
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 14/04/2008 เวลา : 23.53 น.
http://www.oknation.net/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

น่าสนใจครับ ..และก็น่าเห็นใจ
แม้จะพยายามสู้ แต่ต้องยอมรับว่า ร้านค้า(โชห่วย)ยากที่จะต่อกรกับค้าปลีกขนาดใหญ่
แค่"ซื้อของ"จากผู้ผลิต คุณก็แพ้แล้ว
ซื้อทีละโลห ย่อมได้รับส่วนลดน้อยกว่าคนซื้อทีละแสนโหลแน่ๆ..
แต่การปรับตัว เป็นคำตอบสุดท้ายจริงๆ
ส่วนผลลัพท์ คงอยู่ที่ชุมชน ว่าอยากจะให้ร้านค้าอยู่ต่อไหม?

ผมอนาถใจนะครับ..
เคยเห็นคนข้างบ้าน ยอมขับมอเตอร์ไซค์ เสียค่าน้ำมันไปซื้อของ ที่ถูกกว่าแค่ 2 สลึง
เพียงเพราะ"แอร์เย็น" และไปเพื่อ"ฆ่าเวลา" ...
ความคิดเห็นที่ 4
รู้นิดรู้หน่อย วันที่ : 14/04/2008 เวลา : 22.49 น.
http://www.oknation.net/blog/dare

เป็นคนนึง ที่เป็นลูกหลานโชห่วย
ร้านเราต้องปิดตัวลงอย่างใจหายกับเวลายี่สิบห้าปีที่พ่อเเม่สร้างมา ร้านที่เปิดในตลาดสด ขายโชห่วยทั่วไป
เเต่มาวันนี้เหลือเเค่ภาพอดีตวันวาน ที่แสนเจ็บปวด ห้างดังๆใหญ่ๆ ต่างๆ มาเปิดเเค่ปลายจมูก ติดตลาดกันเลยทีเดียว เฮ่อ ทำไงได้หละ กาลเวลาเปลี่ยนไปอะไรๆก็เปลี่ยนแปลงเป็นสัจธรรม ทุกอย่างย่อมมีวันดับ
ทุกวันนี้ก็เหลือเพียงภาพความทรงจำ กลิ่นไอความเป็นโชห่วยที่ติดตัว เฮ่อ คิดทีไรน้ำตาจะไหลทุกที
ความคิดเห็นที่ 3
ป้ารุ วันที่ : 14/04/2008 เวลา : 14.27 น.
http://www.oknation.net/blog/paaru

บทวิเคราะห์น่าสนใจมากค่ะ
ป้ารุว่าสิ่งที่ร้านค้าปลีกเล็ก ๆ มีเหนือพวกยักษ์ใหญ่คือ..
น้ำจิตน้ำใจต่อลูกค้า เพราะเป็นกิจการของเราเอง
เราย่อมเอาใจใส่กับสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆที่จะสร้างความประทับใจให้ลูกค้าของเรา เช่น รอยยิ้ม หรือ การลดราคาเล็ก ๆ น้อย ๆ อะไรทำนองนี้ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 2
ค.โคกทราย วันที่ : 14/04/2008 เวลา : 07.08 น.
http://www.oknation.net/blog/SeksantS

โลกนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อพวกค้าปลีกขนาดยักษ์กลุ่มเดียวหรอกคับ สู้ต่อไปอย่าท้อถอย
ความคิดเห็นที่ 1
Supawan วันที่ : 14/04/2008 เวลา : 06.37 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

เป็นมุมมองที่น่าสนใจมากค่ะ ..
แสดงความคิดเห็น

  เข้าสู่ระบบ   |   สมัครสมาชิก
ชื่อ:  
อีเมล์:  
เว็บไซต์:  
ความคิดเห็น:  
   

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      



อยากเกษียณตัวเอง ใช้ชีวิตบั้นปลายที่ไหน
ไม่รุ้สิ คิดไม่ออก
0 คน
อยู่กับป่าเขา
1 คน
อยุ่กับแม่น้ำ ทะเล
3 คน
อยู่กับสวน กับไร่ กับนา
2 คน
อยู่ในเมืองเล็กๆ ในชนบท
1 คน
อยู่ตึก ในเมืองใหญ่
1 คน
อยู่วัด
0 คน
อยุ่ต่างประเทศ
0 คน

  โหวต 8 คน