หลายท่านก็อาจเคยโดนต้ม หรือโดนพวกสิบแปดมงกุฏหลอกมาบ้าง  เรื่องพวกนี้ สำหรับคนทั่วไป อาจมองว่าลูกไม้ตื้นๆ ทำไมโดนหลอกได้ เช่น เคยได้ข่าวว่ามีชาวต่างชาติ หลอกชาวบ้าน ว่าถูกหวยล็อตเตอรีต่างประเทศ   แล้วบอกให้โอนเงินไปก่อนเพื่อเป็นค่าดำเนินงานหรือมัดจำ จนสุดท้ายก็เป็นการต้มจนเปื่อย  บางรายเสียเงินไปหลายหมื่น หลายแสน เป็นล้านก็มี

พอเรากลับมาโดนเองในแบบอื่นๆที่คล้ายๆกัน โดยเฉพาะหลอกกระทั่งแม่ผมซึ่งปกติก็เป็นคนรอบคอบมากอยู่แล้ว ก็ขำไม่ออก ได้แต่งงว่าเราโดนไปได้ไง

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 2 เดือนที่แล้วครับ

วันนึงในตอนเช้า ผมได้รับโทรศัพท์ เสียงในสายเป็นชายอายุน่าจะ 50-60 ปี เรียกตัวเองว่าเจ่ก(ในจีนแต้จิ๋วคือน้องของพ่อ) บอกว่าเขาเองเป็นเจ้าของหมู่บ้านร่มไทร (เป็นหมู่บ้านใหญ่ที่สุดในซอยที่ผมอาศัยอยู่) กำลังจะเดินทางไปจังหวัดยะลา เพื่อไปสร้างโรงเรียน เขาบอกว่า เขารู้จักกับคุณแม่ผม ซึ่งทราบอีกว่า ที่ร้านผมจัดไปทำบุญทอดผ้าป่าทุกปี ได้เงินเข้าวัดปีละหลายแสนบาท เขารีบออกตัวทันทีว่าเขาน่ะชอบทำบุญ ปีหน้าหากจัดอีก ต้องเรียกเขาให้ได้นะ จะทำบุญซักแสน หรือสองแสน (เราเองก็ไม่ได้เอะใจ เพราะคิดว่าเขาก็คงรวยมากๆจริง เป็นเจ้าของหมุ่บ้านขนาดนั้น)

เขาจึงชวนอย่างนิ่มนวลว่า ตอนนี้ได้เจ้าภาพสำหรับสร้างห้องเรียน 39 รายแล้ว ยังขาดอีกหนึ่งราย สำหรับจะสร้างห้องเรียน ผมก็ถามกลับด้วยความสุภาพว่า ยังขาดอีกเท่าไหร่ครับ เขาก็แจ้งว่า เจ้าภาพหนึ่งห้องนั้น ก็เป็นเงิน 40,000 บาท  พร้อมยังเชิญให้ผมนั่งรถทัวร์ ที่เขาจัดเตรียมไว้ ลงใต้ด้วยกัน (ในใจผมนั้น ก็ไม่อยากไปทางใต้อยุ่แล้วเพราะมีเหตุการณ์ความไม่สงบอยู่ และงานผมก็ยุ่งมากๆอยู่แล้ว) ผมก็บอกว่า เดี๋ยวจะติดต่อไปใหม่ครับ เขาก็บอกว่าต้องรีบหน่อยเพราะวันนี้จะเดินทางไปยะลาตอนบ่ายสอง ก็เหลือเวลาอีกแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น

สักครู่ แม่ผมก็โทรมา บอกว่าแม่ได้คุยกับเขาคนนี้แล้ว แถมพูดแต้จิ๋วกับเขาด้วย แล้วก็บอกว่า ให้ทำบุญไปกับเขาแหละเพราะฟังเรื่องแล้วสงสารเด็กทางใต้ที่ไม่มีโรงเรียนเรียน อันนี้ประกอบกับทางบ้านผมก็มีฐานะพอสมควร และชอบทำบุญอยุ่แล้ว

ผมจึงโทรกลับไปตามเบอร์มือถือที่เขาให้มา ผมเองยังไม่ค่อยเชื่อใจเขาเท่าไร จึงขอนัดไปเจอที่สำนักงานขายของหมู่บ้านร่มไทรเพื่อให้แน่ใจว่าเขาเป็นเจ้าของจริงๆ  เขาบอกกลับอย่างนิ่มนวลว่า ไม่เป็นไร ไม่ต้องเหนื่อยเดี๊ยวเขาให้ลูกชายชื่อโจ มารับที่หน้าบ้านเอง ผมก็ตอบไปว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวนำเงินไปให้  แล้วผมก็เดินออกไปหา เดินออกไปเพียงนิดเดียวก็มีมอไซด์ขับมาหา คนนั้นขับมาจอดแล้วบอกว่าผมชื่อโจครับ เป็นลูกเจ้าของ กำลังวิ่งเก็บเงินอยู่   ด้วยความเกรงใจ และไม่ทันคนของผม ผมก็ยื่นเงินสดๆ 40,000 บาทให้เขาไป แล้วเขาก็จากไปบอกว่ากำลังรีบ 

ผมสังหรณ์ใจว่า เหมือนโดนหลอก เพราะทุกอย่างมันง่าย และรวดเร็วมากๆ ผมจึงเดินไปที่สำนักงานขาย สอบถามว่ามีคนชื่อโจ ที่เป็นลูกเจ้าของหรือไม่ และอยากพบเจ้าของหมู่บ้าน  พนักงงานขายก็บอกว่า เจ้าของไม่ได้มาหลายวันแล้ว และเจ้าของนั้นอายุแค่ 30-40 เท่านั้น  เท่านั้นแหละผมก็รู้ทันทีว่าโดนต้มเปื่อยซะแล้ว ลองโทรกลับไปที่เบอร์ที่ให้มา ก็ติดต่อไม่ได้ทันที งานนี้โทษใครไม่ได้ นอกจากโทษตัวเองว่างานนี้ เชื่อคนง่ายจริงๆ  ทั้งๆที่แค่ตอนขายของนั้น ยังไงผมก็ไม่ยอมส่งสินค้าไปโดยไม่ได้เงินก่อน  ก่อนขายเชื่อผมต้องตรวจสอบเครดิต ไปเยี่ยมที่ร้านลูกค้าก่อนค่อยขาย

พอมาคุยกับแม่ ก็ได้แต่หัวเราะ และปลอบตัวเองว่าถือว่าทำบุญก็แล้วกัน พร้อมกับระวังตัวมากขึ้นกลัวจะมีมาในรูปแบบอื่นๆอีก   เฮ่อ.... โดนจนได้

สรุป รูปแบบพวกนักต้ม

1. พวกต้มตุ๋น จะมีจิตวิทยาสูง รู้ว่าเหยื่อชอบ หรือไม่ชอบอะไร มีจุดอ่อนตรงไหน มีวิธีการพูดที่น่าเชื่อถือเป็นอย่างมาก
2. พวกต้มตุ๋นโดยส่วนมาก จะรู้จักเหยื่อเป็นอย่างดี ทราบที่อยู่ เบอร์โทร และข้อมุลต่างๆ  ทำให้ตอนพูด จะพูดตรงกับสิ่งที่เหยื่อทราบ จนเหยื่อวางใจ
3. การหลอกในสมัยใหม่จะมาในรูปแบบ ทำให้เหยื่อดีใจ และเต็มใจให้ ก่อนโดนหลอก เช่น ขอเงินบริจาค, เสนอวิธีประหยัดเงิน หรือขอเงินคืนจากภาษี, จะคืนหนี้ที่เคยค้าง, คูปองส่วนลดต่างๆ, และอื่นๆ
4. พวกต้มตุ๋นจะทำการให้สำเร็จโดยเร็วที่สุด
5. พวกต้มตุ๋น จะมาเป็นขบวนการ

ข้อแนะนำ จะไม่โดนหลอกถ้า

1. ก่อนจะบริจาคอะไรให้ใคร หรือให้เงินใคร แน่ใจว่ารู้จักพวกขอบริจาคเป็นอย่างดี ต้องมีบุคคลที่สามที่น่าเชื่อถืออ้างอิงได้ก่อนเสมอ ว่าพวกนั้นมีตัวตน มีหลักแหล่งจริงๆ  เช่น สอบถามจากญาติพี่น้อง หรือเพื่อนบ้านที่สนิทก่อน, ตรวจสอบจากหน่วยงานรัฐเกี่ยวข้อง เช่นกรณีได้เงินคืน ก้ต้องกรมสรรพากร หรือธนาคารต่างๆ , เช็คกับองค์การโทรศัพท์ว่าเบอร์โทรที่ให้เป็นชื่อของใคร
2. อย่าไว้ใจใคร หรือ อย่าเกรงใจใคร หรือทำหน้าใหญ่กับใครที่เราไม่รู้จักเขามาก่อน เราท่านสามารถพูดเพื่อถ่วงเวลาให้แน่ใจก่อน อย่างสุภาพได้ <อันนี้เป็นบทเรียนชีวิตของผมเลยทีเดียว>

โจ๊กทิ้งท้าย

จิตแพทย์ หนุ่มรายหนึ่งเพิ่งจบการศึกษามาหมาด ๆ ร้อนวิชา
ก้อเลยมาเปิดคลีนิคบำบัดทางจิต โดยคิดค่าบริการเบาะ ๆ ครั้งละ 400 บาท
 
วันนั้นเป็นวันแรก ที่เปิดร้าน จิตแพทย์เอาป้ายไปแขวนหน้าร้านว่า  'ทุกปั­ญหาของคุณ แก้ได้ด้วยเงิน 400 บาท ' 
 
คนไข้รายแรกของหมอก็เดินเข้ามา เป็นชายหนุ่ม หญ­ิงสาวคู่หนึ่ง จิตแพทย์ถามว่า
 'คุณสองคนมีปั­ญหาอะไรครับ? ' ทั้งคู่ตอบทันที  'หมอช่วยดูพวกเราร่วมรักกันหน่อยได้ไหม ' จิตแพทย์ถึงกับอึ้ง คนไข้รายแรกก้อเจอโรคจิตชอบโชว์เลิฟซีนซะแล้ว แต่เพื่อการเก็บข้อมูลเพื่อจะบำบัดนั้นจะต้องให้พวกเขาแสดงอาการออกมาให้หมดก่อน เมื่อคิดได้ดังนั้น จิตแพทย์ก็ตอบตกลง
ชายหนุ่มหญิงสาวก็ถอดเสื้อผ้าเข้าตะลุมบอน นัวเนียกันทันที

บทรักดำเนินไปอย่างเร่าร้อน จิตแพทย์หนุ่มจ้องมองไม่วางตาเพื่่อสำรวจอาการของทั้ง คู่อย่างละเอียดที่สุด
 
เมื่อทุกอย่างสงบลง ชายหนุ่มก็ยื่นเงินให้จิตแพทย์ 400 บาท พร้อมกับ ขอใบเสร็จเพื่อเอาไปเบิกค่ารักษาพยาบาล จิตแพทย์ถามด้วยความงง ว่า  ' เอ๊า หมอยังไม่ได้บำบัดพวกคุณเลย จะรีบไปไหน ' 
ชายหนุ่มตอบว่า หมอได้บำบัดพวก เขาเรียบร้อยแล้ว จิตแพทย์ยิ่งงงหนัก
 'ก้อ ปั­ญหาชอบโชว์ของพวก คุณเนี่ยะ ผม ยังไม่ได้แก้ให้เลย' 
 
 'ใครบอกพวกเราชอบโชว์หมอ หมอจะบ้า ป่าว พวกเราไม่ได้ บ้านะ ปัญ­หาของเราคือ
ค่าโรงแรมม่านรูดที่อยู่ข้าง ๆ คลีนิคหมอเนี่ยะ มันคิด ตั้ง 800 คลีนิคหมอแค่ 400 ก็แก้ปั­ญหาได้ทุกอย่าง ผมประหยัดไป ตั้งครึ่ง แถมยัง เอาใบเสร็จไปเบิกค่ารักษาพยาบาลได้อีก
 ;ขอบคุณนะครับหมอ แล้วจะ มาใช้บริการ อีก' 
 
จิตแพทย์ ?????????